به گزارش آرمان آرا،، فرخ ناصری کریم‌وند گزارشی از آخرین وضعیت تولید، اقدامات توسعه‌ای و برنامه‌های این شرکت ارائه کرد و با اشاره به برنامه احداث پدهای جدید اظهار کرد: با دستور مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب، احداث پد در میادین منصوری، کارون، اهواز و آب‌تیمور در دستور کار قرار گرفت و ۳۷ پد با ۱۲۵ موقعیت جانمایی و برای انجام مراحل اجرایی به مدیریت مهندسی و ساختمان ابلاغ شده است.

وی افزود: اجرای این طرح با توجه به محدودیت‌های زیست‌محیطی و کمبود فضای مناسب برای احداث تأسیسات انجام شده و می‌تواند زمینه مناسبی برای پیشبرد برنامه‌های حفاری و توسعه‌ای در این میادین فراهم کند.

ناصری کریم‌وند با اشاره به برنامه‌های عملیاتی و توسعه‌ای شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب اظهار کرد: امسال فعالیت‌های عملیاتی و توسعه‌ای در بخش‌های مختلف با جدیت بیشتری دنبال شده و اقدامات متعددی برای افزایش ظرفیت تولید، توسعه میادین و آماده‌سازی زیرساخت‌های مورد نیاز در حال انجام است. همچنین تمرکز بر موضوع پساب‌ها و اجرای عملیات تزریق حلال به چاه‌های بسته، از جمله اقداماتی است که در راستای بهبود شرایط عملیاتی و افزایش ظرفیت تولید دنبال می‌شود.

وی ادامه داد: با وجود محدودیت‌های ایجادشده در ماه‌های اخیر، از جمله مشکلات مربوط به تأمین نیتروژن و برخی محدودیت‌ها در اجرای عملیات، فعالیت‌های عملیاتی متوقف نشده و تلاش شده است با افزایش فعالیت‌ها، آثار این محدودیت‌ها جبران شود.

مدیر امور فنی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، کمبود دکل‌های حفاری و برخی اقلام و مواد مورد نیاز عملیات، از جمله نیتروژن و کویل را از مهم‌ترین عوامل محدودکننده سرعت اجرای برنامه‌های توسعه‌ای عنوان کرد و گفت: برای اجرای برنامه‌های پیش‌بینی‌شده، دست‌کم به ۶۶ دستگاه کویل نیاز است و تأمین این تجهیزات در کنار دکل‌های حفاری و نیتروژن، نقش مهمی در تحقق اهداف تولید خواهد داشت.

وی همچنین از پیگیری قراردادهای جدید حفاری خبر داد و افزود: با توجه به قراردادهای منعقدشده و ظرفیت‌های ایجادشده، انتظار می‌رود بخشی از دکل‌های مورد نیاز هرچه سریع‌تر در اختیار مناطق نفت‌خیز جنوب قرار گیرد.

ناصری کریم‌وند در پایان ابراز امیدواری کرد با رفع موانع موجود، افزایش ظرفیت‌های حفاری، تأمین تجهیزات مورد نیاز و تکمیل تأسیسات، زمینه برای تحقق اهداف تولیدی و توسعه‌ای شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و اجرای مؤثرتر طرح‌های توسعه‌ای فراهم شود و این روند، ضمن تقویت فعالیت‌های اقتصادی، به توسعه فرصت‌های شغلی و رونق کارآفرینی برای جوانان استان نیز کمک کند.

به گزارش آرمان آرا، یکصدمین اجلاس رؤسای دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی، پژوهشی و فناوری صبح امروز در دانشگاه علم و صنعت با حضور حسین سیمایی صراف، وزیر علوم، حجت‌الاسلام عبدالحسین خسروپناه، رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی، حجت‌الاسلام عبدالحسین رستمی، رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها و رؤسای دانشگاه‌ها و مسئولان نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها برگزار شد.

محمود مهرداد شکریه، رئیس دانشگاه علم و صنعت، در این اجلاس با اشاره به وظایف دانشگاه‌ها در مواجهه با هجمه دشمن اظهار کرد: وظایف دانشگاه‌ها در این دوران فراتر از آن است که بگوییم دانشگاه فقط نهادی آموزشی و پژوهشی است.

وی با اشاره به مأموریت‌های دانشگاه‌ها گفت: بازسازی و پیشرفت پایدار و همچنین بحث تاب‌آوری، یکی از مهم‌ترین وظایف دانشگاه‌ها است. دانشگاه‌ها در همه شاخه‌ها باید در بحث تاب‌آوری ورود کنند.

رئیس دانشگاه علم و صنعت افزود: مرجعیت علمی و آگاهی‌بخشی به جامعه از دیگر وظایف دانشگاه‌ها است. در این دوران که به کشور حمله شده، شایعات به وفور وجود دارد و دانشگاه باید به جامعه آگاهی‌رسانی کند.

وی ادامه داد: توانمندسازی اقتصادی و فناوری کشور، مأموریت دیگر دانشگاه است. در بحث فناوری جنگ، دانشگاه نقش اساسی ایفا کرد.

شکریه با اشاره به دیگر وظایف دانشگاه‌ها گفت: بازسازی اجتماعی و تمدنی از وظایف جدی دانشگاه است و دانشگاه باید به بازسازی اجتماعی کمک کند.

وی افزود: در حوزه سیاست‌گذاری و حکمرانی نیز نیاز است اندیشکده‌های دانشگاه‌ها کمک کنند. همکاری بین‌المللی و دیپلماسی علمی نیز باید جدی گرفته شود؛ چراکه دشمن در حال محدود کردن ما است.

رئیس دانشگاه علم و صنعت تأکید کرد: می‌توانیم با چین و روسیه ارتباطات خیلی خوبی بگیریم و در این مسیر پیش برویم. دانشگاه‌های ما محوری‌ترین بخش در نقش‌آفرینی در این مسائل هستند.

وی در پایان گفت: ما معتقدیم تمدن اسلامی در جهان رخ خواهد داد.

به گزارش آرمان آرا،حسام خوشبین‌فر مدیرعامل شرکت در یادداشتی نوشت: اقتصادها فقط در روزهای رونق سنجیده نمی‌شوند؛ نقطه واقعی سنجش یک اقتصاد، روزهایی است که فشارها بیشتر می‌شوند، منابع محدودتر می‌شوند و تصمیم‌گیری دشوارتر از همیشه است. در چنین شرایطی، «تاب‌آوری اقتصادی» دیگر یک مفهوم دانشگاهی یا یک عبارت مدیریتی نیست؛ به یک ضرورت برای ادامه مسیر تبدیل می‌شود. واقعیت این است که اقتصاد ایران در سال‌های گذشته با مجموعه‌ای از فشارهای هم‌زمان مواجه بوده است؛ تحریم، محدودیت‌های تجاری و مالی، نوسانات ارزی، کاهش قدرت خرید و نااطمینانی نسبت به آینده، بخشی از واقعیت امروز اقتصاد کشور است. اما در کنار همه این دشواری‌ها، یک نکته مهم وجود دارد: اقتصاد ایران هنوز ظرفیت‌های بزرگی برای ایستادن، بازسازی و حرکت رو به جلو دارد؛ مشروط بر آنکه به جای تصمیم‌های مقطعی، نگاه بلندمدت‌تری به آینده داشته باشیم.

تاب‌آوری به معنای مقاومت صرف در برابر بحران نیست. اقتصادی تاب‌آور است که بتواند در شرایط سخت، خود را با واقعیت‌های جدید تطبیق دهد، وابستگی‌های آسیب‌زا را کاهش دهد، منابع خود را به شکل بهینه‌تری به کار بگیرد و برای روزهای پیش‌رو از امروز برنامه داشته باشد.

 در این میان، انرژی یکی از مهم‌ترین پایه‌های این تاب‌آوری است. نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی صرفاً بخش‌هایی از یک زنجیره صنعتی نیستند؛ این زنجیره، بخشی از ستون فقرات اقتصاد کشور است. از تامین خوراک صنایع و تولید مواد اولیه گرفته تا صادرات، ارزآوری، اشتغال و ایجاد ارزش افزوده، هر حلقه این زنجیره می‌تواند در قدرت اقتصادی کشور نقش‌آفرین باشد.

 به همین دلیل، نگاه به صنعت پتروشیمی نباید صرفا به میزان تولید یک مجتمع یا مقدار فروش یک محصول محدود شود. پرسش مهم‌تر این است که این صنعت تا چه اندازه می‌تواند در برابر شوک‌های اقتصادی، محدودیت‌های بین‌المللی، تغییرات بازار و نوسانات قیمت انرژی انعطاف‌پذیر باشد و هم‌زمان مسیر توسعه خود را حفظ کند. آینده صنعت نیز بیش از گذشته به همین موضوع وابسته است. دیگر نمی‌توان با الگوهای گذشته برای آینده تصمیم گرفت. بازارهای جهانی در حال تغییرند، فناوری با سرعت زیادی در حال پیشروی است، الگوی مصرف انرژی در حال دگرگونی است و رقابت برای دستیابی به بازارهای جدید هر روز پیچیده‌تر می‌شود. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاری روی بهره‌وری، توسعه فناوری، تکمیل زنجیره ارزش، کاهش هزینه‌ها و تربیت نیروی انسانی متخصص، دیگر انتخاب‌های جانبی نیستند؛ بخشی از الزامات بقای بنگاه‌های بزرگ صنعتی هستند. صنعت پتروشیمی ایران نیز اگر بخواهد سهم خود را در اقتصاد آینده حفظ کند، باید از «تولید بیشتر» به سمت «ارزش‌آفرینی بیشتر» حرکت کند. هرچه بتوانیم مواد اولیه را بیشتر در داخل زنجیره ارزش تبدیل کنیم، هم ظرفیت اقتصادی کشور افزایش پیدا می‌کند و هم آسیب‌پذیری اقتصاد در برابر نوسانات بیرونی کاهش خواهد یافت.

 در این مسیر، شرکت‌هایی مانند پتروشیمی امیرکبیر فقط یک واحد تولیدی نیستند؛ بخشی از یک زنجیره بزرگ اقتصادی‌اند که عملکرد آنها می‌تواند بر صنایع پایین‌دستی، بازارهای صادراتی و اشتغال اثر بگذارد. بنابراین نگاه به آینده چنین مجموعه‌هایی باید فراتر از برنامه‌های کوتاه‌مدت و صورت‌های مالی یک دوره باشد. شاید مهم‌ترین درس سال‌های اخیر این باشد که هیچ شرایطی دائمی نیست؛ نه رونق، نه رکود و نه بحران. آنچه برای یک اقتصاد و یک بنگاه صنعتی ماندگار می‌ماند، ظرفیت سازگاری و قدرت برنامه‌ریزی برای شرایطی است که هنوز از راه نرسیده‌اند. امروز بیش از هر زمان دیگری به تصمیم‌هایی نیاز داریم که هزینه آنها را فقط برای امروز محاسبه نکنیم، بلکه اثرشان را بر اقتصاد فردا نیز ببینیم. آینده را نمی‌توان پیش‌بینی کرد، اما می‌توان برای آن آماده شد. و شاید معنای واقعی تاب‌آوری اقتصادی همین باشد: نه انتظار برای پایان یافتن روزهای سخت، بلکه ساختن ظرفیت‌هایی که اجازه ندهند روزهای سخت، آینده را متوقف کنند.

به گزارش آرمان آرا،تحولات تازه در خاورمیانه، بازار جهانی نفت را وارد مرحله‌ای حساس‌تر کرده است. هم‌زمان با تشدید حملات حوثی‌ها در منطقه، حملات پهپادی به زیرساخت‌های نفتی عربستان و توقف خط لوله راهبردی شرق به غرب، نگرانی‌ها درباره امنیت عرضه نفت جهانی افزایش یافته است. قیمت نفت برنت در آخرین معاملات به حدود ۱۰۴.۶۱ دلار در هر بشکه رسید و نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز حدود ۱۰۰.۰۵ دلار معامله شد.

حملات به زیرساخت‌های نفتی عربستان

حملات اخیر به زیرساخت‌های انرژی عربستان، دامنه‌ای فراتر از تأسیسات تولیدی داشته و خطوط انتقال و مسیرهای صادراتی این کشور را نیز تحت تأثیر قرار داده است. حملات پهپادی در مناطق مختلف عربستان، از جمله اطراف ریاض و مدینه، در حالی ادامه یافته که تهدید علیه مسیرهای دریایی انتقال نفت در دریای سرخ و باب‌المندب نیز افزایش پیدا کرده است.

در همین چارچوب، گزارش‌ها از حمله به تأسیسات فرآورش نفت بقیق و همچنین آسیب به زیرساخت‌های مرتبط با انتقال نفت عربستان حکایت دارد؛ رخدادهایی که نگرانی درباره تداوم جریان صادرات نفت این کشور را افزایش داده است.

توقف خط لوله شرق به غرب عربستان

در یکی از مهم‌ترین تحولات اخیر، عربستان اعلام کرد خط لوله راهبردی شرق به غرب پس از حملات پهپادی در مناطق ریاض و مدینه، به‌صورت موقت متوقف شده است.

وزارت خارجه عربستان اعلام کرده است که چند پهپاد از خاک عراق این خط لوله را هدف قرار داده‌اند و در جریان این حملات شماری از افراد زخمی و خساراتی به زیرساخت‌ها وارد شده است.

خط لوله شرق به غرب، نفت خام را از مناطق تولیدی شرق عربستان به بندر ینبع در ساحل دریای سرخ منتقل می‌کند و ظرفیتی در حدود ۷ میلیون بشکه در روز دارد. اهمیت راهبردی این خط لوله در آن است که امکان انتقال نفت عربستان به دریای سرخ و بازارهای جهانی را بدون عبور از تنگه هرمز فراهم می‌کند.

بنابراین، توقف این مسیر به معنای آن است که یکی از مهم‌ترین گزینه‌های عربستان برای کاهش وابستگی صادرات نفت به تنگه هرمز نیز در معرض تهدید قرار گرفته است.

کاهش ۲۸ درصدی عرضه نفت عربستان؛ سقوط از ۸.۳ به ۶ میلیون بشکه

عرضه نفت خام عربستان در ماه اوت با کاهش ۲.۳ میلیون بشکه در روز، از حدود ۸.۳ میلیون بشکه در روز به ۶ میلیون بشکه سقوط کرده است؛ یعنی عرضه نفت خام این کشور در فاصله یک ماه حدود ۲۸ درصد کاهش یافته است. این افت شدید، پایین‌ترین سطح عرضه عربستان در بیش از سه دهه گذشته را رقم زده و نشان‌دهنده شدت اختلال در زنجیره تولید، انتقال و صادرات نفت این کشور در پی حملات و ناامنی‌های منطقه‌ای است.

هم‌زمان، بارگیری نفت خام عربستان نیز حدود ۱.۱ میلیون بشکه در روز نسبت به ماه قبل کاهش یافته و به حدود ۳.۵ میلیون بشکه در روز رسیده است. بارگیری نفت از مسیر دریای سرخ نیز از حدود ۳.۸ میلیون بشکه به حدود ۲.۲ میلیون بشکه در روز کاهش پیدا کرده است.

حوثی‌ها و تهدید باب‌المندب

در سوی دیگر، حوثی‌ها همچنان یکی از عوامل اصلی افزایش ریسک در مسیرهای دریایی منطقه محسوب می‌شوند. باب‌المندب یکی از مسیرهای مهم انتقال نفت و فرآورده‌های نفتی میان خلیج فارس، دریای سرخ و بازارهای اروپا است و هرگونه افزایش ناامنی در این منطقه می‌تواند هزینه و زمان حمل نفت را افزایش دهد.

به این ترتیب، عربستان با یک وضعیت پیچیده مواجه شده است؛ از یک طرف تأسیسات و زیرساخت‌های نفتی در داخل خاک این کشور هدف حملات پهپادی قرار می‌گیرند و از طرف دیگر، مسیر دریای سرخ و باب‌المندب با تهدیدهای امنیتی مواجه است.

نفت بالای ۱۰۰ دلار؛ بازار در وضعیت هشدار

قیمت نفت برنت در آخرین معاملات به حدود ۱۰۴.۶۱ دلار در هر بشکه رسیده و وست‌تگزاس اینترمدیت نیز حدود ۱۰۰.۰۵ دلار معامله شده است. برنت در هفته اخیر بیش از ۸ درصد افزایش قیمت داشته است.

عبور نفت از مرز ۱۰۰ دلار در شرایطی اتفاق افتاده که بازار هم‌زمان با چند ریسک عمده روبه‌روست؛ تهدید علیه تنگه هرمز، ناامنی باب‌المندب، حملات به نفتکش‌ها و زیرساخت‌های انرژی و کاهش محسوس عرضه نفت عربستان.

تحلیل؛ سه گلوگاه نفتی هم‌زمان فعال شده‌اند

اهمیت تحولات اخیر صرفاً در خسارت واردشده به چند تأسیسات نفتی عربستان خلاصه نمی‌شود. مسئله اصلی، آسیب‌پذیر شدن هم‌زمان سه حلقه حیاتی زنجیره نفت منطقه است.

نخست، تنگه هرمز که اصلی‌ترین مسیر انتقال نفت خلیج فارس به بازار جهانی است.

دوم، باب‌المندب و دریای سرخ که مسیر مهم دیگری برای انتقال نفت و فرآورده‌ها محسوب می‌شود و تحت فشار حملات حوثی‌ها قرار گرفته است.

سوم، زیرساخت‌های داخلی عربستان که در صورت ادامه حملات پهپادی می‌توانند انتقال نفت از مناطق تولیدی به پایانه‌های صادراتی را مختل کنند.