به گزارش آرمان آرا،؛ در اجرای ماده (۴۱) قانون کار، شورای عالی کار با حضور نمایندگان سه گروه (دولت، کارفرمایان و کارگران) در جلسه مورخ ۱۴۰۴/۱۲/۲۴، راجع به تعیین حداقل مزد سال ۱۴۰۵، پس از بحث و بررسی، موارد زیر را به اتفاق آرا مورد تصویب قرار داد:

متن کامل مصوبه مزد سال ۱۴۰۵ به شرح ذیل است:

۱- از ابتدای سال ۱۴۰۵، «حداقل مزد روزانه» با نرخ یکسان برای کلیه کارگران مشمول قانون کار (اعم از قرارداد کار دائم یا موقت)، مبلغ ۵,۵۴۱,۸۵۰ ریال (پنج میلیون و پانصد و چهل و یک هزار و هشتصد و پنجاه ریال) تعیین می‌گردد.
همچنین از ابتدای سال ۱۴۰۵، «سایر سطوح مزدی» به میزان ۴۵ درصد مزد ثابت یا مزد مبنا (موضوع ماده ۳۶ قانون کار) به‌علاوه روزانه مبلغ ۵۱۹,۵۴۹ ریال (پانصد و نوزده هزار و پانصد و چهل و نه ریال)، به نسبت آخرین مزد در سال ۱۴۰۴ افزایش می‌یابد.

تبصره: با اعمال افزایش این بند، مزد شغل کارگران مشمول طرح‌های طبقه‌بندی مشاغل مصوب وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و نیز مزد ثابت سایر کارگران، نباید از مبلغ روزانه ۵,۵۴۱,۸۵۰ ریال (موضوع بند ۱) کمتر شود.

۲- به کارگرانی که در سال ۱۴۰۵ دارای یک سال سابقه کار باشند یا یک سال از دریافت آخرین پایه سنواتی آنان گذشته باشد، روزانه مبلغ ۱۶۶,۶۶۷ ریال (یکصد و شصت و شش هزار و ششصد و شصت و هفت ریال) به‌عنوان «پایه سنوات» پرداخت خواهد شد.

تبصره ۱: پرداخت مبلغ مربوط به پایه سنواتی کارگران مشمول طرح‌های طبقه‌بندی مشاغل مصوب وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، با در نظر گرفتن رقم فوق‌الذکر برای گروه (۱)، طبق دستورالعمل و جدول اعلامی «اداره کل روابط کار، جبران خدمت و بیمه بیکاری» صورت می‌گیرد.

تبصره ۲: به کارگران فصلی، به نسبت مدت کارکردشان در سال ۱۴۰۴، میزان مقرر در این بند یا تبصره (۱) آن، حسب مورد تعلق خواهد گرفت.

تبصره ۳: از ابتدای سال ۱۴۰۵، کلیه کارگران دارای قرارداد کار دائم و موقت مشمول قانون کار که دارای یک سال سابقه کار باشند یا یک سال از دریافت آخرین «پایه سنوات» آنان در همان کارگاه گذشته باشد، اعم از اینکه حق سنوات یا مزایای پایان کار خود را تسویه‌حساب کرده باشند یا خیر، مشمول دریافت «پایه سنوات» خواهند بود.

۳- بر اساس مصوبه مورخ ۱۳۸۷/۰۷/۲۱ شورای عالی کار، مقرر شد از ابتدای سال ۱۴۰۵، «کمک‌هزینه اقلام مصرفی خانوار» به‌عنوان «مزایای رفاهی و انگیزه‌ای» موضوع تبصره (۳) ماده (۳۶) قانون کار، برای کارگران (اعم از متأهل یا مجرد)، ماهانه مبلغ ۲۲,۰۰۰,۰۰۰ ریال پرداخت گردد.

۴- مبلغ «حق تأهل» کارگران متأهل (اعم از مرد یا زن)، از فروردین‌ماه سال ۱۴۰۵، مبلغ ۵,۰۰۰,۰۰۰ ریال (پنج میلیون ریال) تعیین شده و توسط کارفرمایان پرداخت می‌شود.

۵- ضوابط مربوط به نحوه اعمال افزایش مقرر در بند (۱) و تبصره (۱) بند (۲)، در کارگاه‌هایی که دارای طرح طبقه‌بندی مشاغل می‌باشند و نیز در مورد کارگران کارمزدی، همچنین چگونگی ارتقاء طبقه شغلی، به موجب دستورالعمل‌های «اداره کل روابط کار، جبران خدمت و بیمه بیکاری» خواهد بود.

۶- مقررات این مصوبه شامل دانش‌آموزان و دانشجویانی که در ایام تعطیلات تابستانی سال ۱۴۰۵ به‌طور موقت و به‌منظور آشنایی با فضای کسب‌وکار و محیط‌های کارگاهی در کارگاه‌ها اشتغال می‌یابند، نخواهد شد.

۷- به‌منظور ایجاد انگیزه در کارکنان و تقویت ارتباط مزد و مزایا با افزایش تولید و بهره‌وری، واحدهای مشمول قانون کار می‌توانند در قالب موافقت‌نامه‌های کارگاهی و پیمان‌های دسته‌جمعی، نسبت به برقراری و افزایش مزد و مزایا، با تأیید وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی اقدام نمایند.

۸- بر اساس مصوبه جلسه شماره ۳۴۲ مورخ ۱۴۰۵/۰۱/۲۴ شورای عالی کار، اختیار تعیین افزایش مزد برای سایر سطوح مزدی در واحدهای آسیب‌دیده در «جنگ رمضان»، در قالب پیمان‌های دسته‌جمعی، به رؤسای تشکل‌های عالی کارگری و کارفرمایی محول می‌گردد.

۹- «سقف خالص پرداختی متوسط ماهانه» به کارکنان شاغل در مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی و شرکت‌های غیردولتی وابسته به نهادها و مؤسسات مذکور، همچنین شرکت‌های غیردولتی وابسته به صندوق‌های بیمه‌ای و بازنشستگی که مدیران آن‌ها به هر طریق توسط دولت یا نهادهای عمومی غیردولتی یا صندوق‌های بازنشستگی منصوب می‌شوند، با رعایت قوانین و مقررات عمومی کشور، مطابق ترتیبات مقرر در قانون بودجه سال ۱۴۰۵ مصوب مجلس شورای اسلامی خواهد بود.