به گزارش خبرصنعتی؛ شرکت سرمایه‌گذاری غدیر (وغدیر) در گزارش عملکرد خود برای ماه اردیبهشت ۱۴۰۵، اعلام کرد که ارزش بازار پرتفوی بورسی این هلدینگ به ۲۹۵.۶ همت رسیده است. این رقم، حدود ۲۸۰ همت بیشتر از بهای تمام‌شده سهام بورسی شرکت است که نشان‌دهنده رشد قابل توجه ارزش سرمایه‌گذاری‌های بورسی «وغدیر» می‌باشد.

ارزش پرتفوی بورسی و مهم‌ترین دارایی‌ها:

بهای تمام‌شده سهام بورسی: ۱۵.۷ همت (۱۵۶,۹۷۳,۰۰۶ میلیون ریال)
ارزش بازار سهام بورسی: ۲۹۵.۶ همت (۲,۹۵۵,۷۳۵,۷۴۷ میلیون ریال)
در میان شرکت‌های بورسی، گروه گسترش نفت و گاز پارسیان (پارسان) با ارزش بازار ۲۱۹.۳ همت، به عنوان مهم‌ترین دارایی «وغدیر» شناخته می‌شود. سایر سرمایه‌گذاری‌های بزرگ این هلدینگ شامل پتروشیمی پارس با ۲۴.۳ همت، گروه مالی نماد غدیر با ۲۳.۴ همت و تاصیکو با ۲۲.۷ همت می‌باشند.

رشد سرمایه‌گذاری‌ها و درآمد حاصل از آن:

جمع بهای تمام‌شده سرمایه‌گذاری‌ها (تا پایان اردیبهشت‌ماه): ۲۹.۳ همت (۲۹۳,۱۷۸,۰۶۳ میلیون ریال) که نسبت به پایان سال مالی گذشته، ۴.۲ همت افزایش یافته است.

درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری‌ها (از ابتدای سال مالی تا پایان اردیبهشت‌ماه): ۷۱۷ میلیارد تومان (۷,۱۷۱,۲۴۴ میلیون ریال). عمده این درآمد از محل سود سهام شرکت‌های سرمایه‌پذیر حاصل شده است.

این عملکرد نشان‌دهنده مدیریت موفق پرتفوی سرمایه‌گذاری توسط «وغدیر» و تمرکز بر کسب درآمد از محل سود سهام شرکت‌های زیرمجموعه خود است.

به گزارش آرمان آرا،؛ صورت‌های مالی ۹ ماهه تاصیکو نشان می‌دهد هلدینگ صدر تأمین در دوره مدیریت «سیاسی‌راد» با سقوط تاریخی در سود انباشته، جهش عجیب بدهی جاری و انفجار بی‌سابقه هزینه‌های مالی مواجه شده است. ترکیبی که تصویر یک بحران عمیق مدیریت مالی و خطر جدی برای ثبات این شرکت مادر تخصصی را آشکار می‌کند.

گزارش ۹ ماهه منتهی به ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ شرکت سرمایه‌گذاری صدر تأمین (تاصیکو) تصویری نگران‌کننده از وضعیت مالی و مدیریتی این هلدینگ بزرگ وابسته به شستا ارائه می‌دهد. مجموعه‌ای از شاخص‌های کلیدی شرکت طی این دوره، نه‌تنها روند نزولی شدید را تجربه کرده، بلکه به محدوده هشدار رسیده و از بحران ساختاری در مدیریت حکایت دارد.

۱) سقوط هم‌زمان سود انباشته و حقوق مالکانه؛ تاصیکو به مرز فرسایش سرمایه رسید

سود انباشته شرکت از ۷.۸۵ همت به تنها ۱۲۱ میلیارد تومان سقوط کرده؛ یعنی ۹۸ درصد کاهش. این افت فاجعه‌بار در سود انباشته نشانه‌ای از ضعف جدی در سودآوری پایدار و از بین رفتن ذخائر مالی شرکت است.

هم‌زمان، حقوق مالکانه نیز ۴۰ درصد کاهش یافته و به ۱۰ همت رسیده؛ موضوعی که در هلدینگی در این سطح، عملاً چراغ قرمز جدی برای سهامداران و نهاد ناظر محسوب می‌شود.

۲) واگذاری دارایی‌ها برای پُر کردن چاله‌ها؛ نه نشانه مدیریت، بلکه علامت بحران نقدینگی

تاصیکو در دوره گزارش، بخشی از سهام خود در ۱۳ شرکت مهم شامل هلدینگ توسعه معادن و فلزات، فولاد مبارکه و گل‌گهر را به ارزش ۲ همت فروخته است.

حاصل این فروش‌ها ۶۰۳ میلیارد تومان سود غیرعملیاتی بوده؛ سودی که تنها صورت مالی را زیبا جلوه می‌دهد، اما نشانه‌ای از استراتژی خروج از دارایی‌ها برای جبران کمبود نقدینگی است.

به بیان دیگر، هلدینگ از فروش دارایی‌های ارزشمند برای سرپا نگه داشتن عملیات استفاده کرده؛ رفتاری که در ادبیات مالی، علامت درجه‌ی اول بحران نقدینگی محسوب می‌شود.

۳) جهش ۳۹۵ درصدی هزینه‌های مالی؛ فشاری بی‌سابقه بر ترازنامه

هزینه‌های مالی شرکت از ۲۵۱ میلیارد تومان به ۱.۲۴ همت رسیده است؛ عددی که نشان از انفجار بدهی‌ها و ضعف شدید مدیریت مالی دارد.

افزایش چنین شتابان هزینه‌های مالی زمانی بحرانی‌تر می‌شود که بدانیم بخش مهمی از این هزینه‌ها ناشی از تسهیلات کوتاه‌مدتِ با نرخ بالا است؛ موضوعی که به‌وضوح بیان می‌کند شرکت برای تأمین نقدینگی روزمره نیز ناچار به قرض‌گیری شده است.

۴) بدهی‌های جاری با رشد ۱۲۲ درصدی از ۱۳ همت عبور کرد؛ هشدار مهم برای شستا

بدهی‌های جاری با افزایش ۱۲۲ درصدی به بیش از ۱۳ همت رسیده است.

این انفجار بدهی‌ها عمدتاً ناشی از رشد ۷۱ درصدی تسهیلات کوتاه‌مدت است؛ و این یعنی تاصیکو درگیر یک بحران نقدینگی عمیق است که مدیریت، به‌جای اصلاح ساختار، آن را با استقراض بیشتر پوشش می‌دهد.

هم‌زمان، دارایی‌های جاری با ۴ درصد کاهش به ۹.۱۵ همت رسیده؛ یعنی نسبت‌های نقدینگی شرکت به محدوده خطرناک نزدیک شده است.

۵) سقوط ۴۷ درصدی سود خالص؛ کاهش عملی و واقعی توان سودآوری

سود خالص شرکت در این دوره با ۴۷ درصد کاهش به ۶۳۰ میلیارد تومان رسیده است.

به ازای هر سهم نیز تنها ۹۵ ریال سود شناسایی شده؛ رقمی که عملاً نشان می‌دهد توان سودآوری واقعی شرکت در حال فرسایش است و رشد اسمی درآمدهای عملیاتی، نتوانسته ضعف بنیادی مدیریت مالی را جبران کند.

جمع‌بندی

صورت‌های مالی ۹ ماهه تاصیکو به‌روشنی ثابت می‌کند مدیریت فعلی نتوانسته مسیر پایداری مالی را حفظ کند. کاهش تاریخی سود انباشته، جهش سرسام‌آور هزینه‌های مالی، وابستگی به فروش دارایی‌ها برای حفظ جریان پول و رشد انفجاری بدهی‌های کوتاه‌مدت، همگی نشانه یک بحران ساختاری در این هلدینگ است.

در شرایطی که سهامداران انتظار افزایش شفافیت و تقویت سودآوری داشتند، عملکرد دوره اخیر نشان می‌دهد تاصیکو تحت مدیریت «سیاسی‌راد» با سرعت در مسیر ناپایداری ترازنامه و تضعیف سرمایه در حرکت است.