به گزارش آرمان آرا،؛ سازمان کشورهای عرب صادرکننده نفت (اواپک) در بیانیه‌ای اعلام کرد که امارات رسماً تصمیم به خروج از عضویت این سازمان گرفته و این تصمیم از ابتدای ماه مه ۲۰۲۶ اجرایی شده است.

دبیرخانه این سازمان اعلام کرد که این موضوع از طریق نامه‌ای رسمی از سوی سهیل محمد المزروعی، وزیر انرژی و زیرساخت امارات، به رئیس دوره‌ای شورای وزیران اواپک اطلاع داده شده است.

در بیانیه اواپک ضمن قدردانی از نقش فعال امارات در طول سال‌های عضویت، بر سهم این کشور در تقویت همکاری‌های عربی در حوزه نفت و انرژی تأکید شده و آمده است که این سازمان همچنان به تلاش برای توسعه همکاری میان اعضا ادامه خواهد داد.

تصمیم ابوظبی برای خروج از اواپک در حالی اتخاذ شده که این کشور پیش‌تر نیز از سازمان «اوپک» و ائتلاف «اوپک+» خارج شده بود؛ اقدامی که نشان‌دهنده تغییر جهت در رویکرد راهبردی امارات در حوزه انرژی است.

مقامات اماراتی اعلام کرده‌اند که این تصمیم در چارچوب چشم‌انداز بلندمدت اقتصادی و با هدف توسعه صنعت انرژی داخلی اتخاذ شده است. بر اساس این رویکرد، امارات در نظر دارد سرمایه‌گذاری در تولید نفت و گاز را افزایش داده و هم‌زمان جایگاه خود را به‌عنوان تولیدکننده‌ای قابل اعتماد در بازار جهانی انرژی تثبیت کند.

امارات همچنین تأکید کرده است که ثبات بازار جهانی انرژی به وجود عرضه‌ای انعطاف‌پذیر و قیمت‌های متعادل وابسته است و این کشور قصد دارد با افزایش تدریجی و برنامه‌ریزی‌شده تولید، به این هدف کمک کند.

امارات که از سال ۱۹۶۷ به عضویت اوپک درآمده بود، طی دهه‌های گذشته نقشی کلیدی در تنظیم بازار نفت و تقویت گفت‌وگو میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان ایفا کرده است. با این حال، مقامات این کشور معتقدند شرایط کنونی ایجاب می‌کند تمرکز بیشتری بر تعهدات اقتصادی، سرمایه‌گذاری‌های داخلی و پاسخگویی به نیازهای آینده بازار جهانی انرژی داشته باشند.

با وجود خروج از این نهادها، امارات تأکید کرده است که به همکاری‌های بین‌المللی در حوزه انرژی پایبند خواهد ماند و به سرمایه‌گذاری در تمامی بخش‌های زنجیره ارزش انرژی، از نفت و گاز گرفته تا انرژی‌های تجدیدپذیر و فناوری‌های کم‌کربن، ادامه خواهد داد.

به گزارش آرمان آرا،؛ مازاد عرضه جهانی نفت و تضعیف بازار فرآورده‌های نفتی، بار دیگر نشان داد حتی بزرگترین بازیگران صنعت انرژی نیز از فشارهای ساختاری بازار در امان نیستند؛ به گونه ای که کاهش شدید حاشیه سود پالایش، سهام بزرگترین خرده فروش سوخت استرالیا را به پایین ترین سطح شش ماه گذشته رساند و زنگ هشدار تازه ای برای آینده بازار جهانی انرژی به صدا درآورد.

«با وجود عملکرد مالی مطلوب سال گذشته، افت حاشیه سود پالایش در ماه اول سال جدید، انتظارات سرمایه‌گذاران را تحت فشار قرار داده و باعث ریزش محسوس ارزش سهام این شرکت شده است.»

رویترز نوشت: این نهاد خصوصی که بزرگترین خرده‌فروش سوخت در استرالیا محسوب می‌شود امروز(دوشنبه) از کاهش قابل توجه حاشیه سود پالایش در ماه اول میلادی خبر داد؛ موضوعی که باعث شد سهام این شرکت به پایین‌ترین سطح خود از اواسط تابستان تاکنون سقوط کند.

بر اساس این گزارش، حاشیه سود پالایش در پالایشگاه «لیتِن» این شرکت در ایالت کوئینزلند در دیدار ماه هشت دلار و ۱۳۰ سنت به ازای هر بشکه کاهش یافت؛ در حالی که این رقم در سه‌ماهه پایانی سال گذشته میلادی برابر با ۱۵.۱۴ دلار بود.

این افت شدید نشان‌دهنده سخت‌تر شدن شرایط بازار پالایش است؛ شرایطی که به دلیل افزایش ذخایر جهانی نفت و تضعیف وضعیت بازار فرآورده‌ها تحت فشار قرار گرفته است.

با این حال، عملکرد سال مالی گذشته شرکت فراتر از انتظار بازار بود. حاشیه سود پالایش در پالایشگاه لیتن طی سال گذشته با رشد ۴۶ درصدی به ۱۰.۳۴ دلار در هر بشکه رسید که عمدتا ناشی از اختلال‌های جهانی در عرضه و تحریم‌های بیشتر علیه روسیه بود.

آمپل در سال مالی گذشته سود خالص پس از کسر مالیات از عملیات مستمر را بر مبنای «هزینه جایگزینی» برابر با ۳۰۳ میلیون و ۴۰۰ هزار دلار اعلام کرد.

با این وجود، بازار واکنش منفی نشان داد. سهام شرکت تا ۴.۷ درصد افت کرد و به ۱۹ دلار و ۶۲ سنت رسید، در حالی که شاخص کل بورس استرالیا نیز حدود ۰.۷ درصد کاهش داشت.

در مقابل، بخش خرده‌فروشی و فروشگاه‌های زنجیره‌ای این شرکت که بیش از یک هزار و ۷۰۰ جایگاه سوخت در استرالیا را مدیریت می‌کند، با افزایش حجم فروش سوخت، رشد پنج درصدی سود عملیاتی را تجربه کرد؛ هرچند فروش محصولات دخانی کاهش یافت.

آمپل همچنین اعلام کرد سود نقدی نهایی هر سهم را ۶۰ سنت استرالیا( ۰.۴۲ دلار آمریکا ) تعیین کرده است؛ رقمی که نسبت به سال گذشته افزایش قابل توجهی نشان می‌دهد.

با وجود عملکرد مالی قوی در سال گذشته، به نظر می‌رسد افت حاشیه سود پالایش در آغاز سال جدید، انتظارات بازار برای سال مالی جدید را تحت فشار قرار داده و عامل اصلی ریزش سهام این شرکت بوده است.

به گزارش آرمان آرا، به نقل از روابط عمومی، برند و مسئولیت اجتماعی تاپیکو؛ محمدرضا سعیدی در آیین افتتاحیه هفتمین نمایشگاه و همایش‌های تخصصی نفت، گاز، پتروشیمی و پالایش با محوریت حمایت از ساخت داخل در مرکز همایش‌های بین‌المللی کیش، صنعت انرژی کشور را یک اکوسیستم تطبیقی پیچیده دانست و اظهارداشت: نگاه سنتی به صنعت نفت، گاز و پتروشیمی دیگر پاسخگوی شرایط متغیر امروز نیست.

مدیرعامل شستا افزود: در این راستا، در یک اکوسیستم پیچیده، بازیگران صرفاً تولیدکننده یا سرمایه‌گذار نیستند و همه ما عناصر زنده یک سیستم پویا هستیم که رفتار هر کدام بر کل مجموعه اثر می‌گذارد. در واقع موفقیت یا ناکامی، نتیجه عملکرد جمعی است.

وی عنوان کرد: در این اکوسیستم برنده کسی نیست که بزرگ‌تر است، بلکه کسی است که سازگارتر، یادگیرنده‌تر و شبکه‌ای‌تر عمل می‌کند.

سعیدی با تاکید بر اینکه موفقیت در صنعت انرژی تنها با همکاری شبکه‌ای و توان تطبیق حاصل می‌شود، نه صرفاً بزرگی یا میزان سرمایه شرکت‌ها، خاطرنشان کرد: تحریم‌ها، نوسانات بازار و تغییرات فناوری می‌توانند به جای تهدید، موتور نوآوری باشند، مشروط بر آنکه اکوسیستم توان یادگیری سریع‌تر از محیط را داشته باشد.

به اعتقاد مدیرعامل شستا، ایران با منابع عظیم انرژی و دسترسی به بازارهایی مانند عراق و ترکمنستان می‌تواند به هاب منطقه‌ای تجهیزات و خدمات فنی تبدیل شود؛ مشروط بر اینکه همه بازیگران خود را جزئی از یک شبکه زنده و هم‌تکاملی بدانند.

بقا در گرو توان تطبیق

سعیدی با بیان اینکه روابط غیرخطی، حضور بازیگران متعدد و اثرگذاری تغییرات کوچک، بر بقای صنعت اثر مستقیم دارد، تصریح کرد: موفقیت کشورهای صنعتی نظیر ایالات متحده آمریکا و آلمان صرفاً به دلیل شرکت‌های بزرگ نبوده، بلکه نتیجه شکل‌گیری شبکه‌ای از شرکت‌های کوچک و متوسط، دانشگاه‌ها، سرمایه‌گذاران و نهادهای تنظیم‌گر است که با هم تکامل یافته‌اند.

چالش صنعت؛ گسست در شبکه ارتباطی

وی در ادامه مهم‌ترین چالش صنعت نفت و گاز را نه کمبود توان مهندسی، بلکه گسست در شبکه ارتباطی میان بازیگران عنوان کرد و گفت: بی‌اعتمادی میان سازندگان و کارفرمایان، نبود افق بلندمدت برای سرمایه‌گذاران و رقابت‌های غیرهم‌افزا، سیستم را وارد رفتارهای فرسایشی می‌کند.

ضرورت حرکت به سمت رابطه‌محوری بلندمدت

مدیرعامل شستا در پایان با اشاره به اینکه باید از قراردادمحوری کوتاه‌مدت به رابطه‌محوری بلندمدت حرکت کنیم، داده و دانش را به اشتراک بگذاریم، کنسرسیوم‌های تخصصی ۱ برای توزیع ریسک ایجاد کنیم و شکست را بخشی از فرآیند یادگیری بدانیم، خاطرنشان کرد: در یک اکوسیستم تطبیقی پیچیده، هدف حذف ریسک نیست، بلکه۱ افزایش تاب‌آوری و توان بازیابی سیستم است.