به گزارش آرمان آرا،؛ امارات متحده عربی روز سه‌شنبه اعلام کرد که از اوپک و اوپک‌پلاس خارج می‌شود که ضربه‌ای سنگین به این گروه‌های صادرکننده نفت و عربستان سعودی، در بحبوحه شوک انرژی تاریخی ناشی از جنگ تحمیلی علیه ایران، وارد می‌کند.

خروج مبهوت‌کننده امارات که یکی از اعضای قدیمی اوپک است، می‌تواند باعث ایجاد بی‌نظمی و تضعیف این گروه شود که معمولا به دنبال نشان دادن یک جبهه متحد با وجود اختلافات داخلی بر سر طیف وسیعی از مسائل، از ژئوپلیتیک گرفته تا سهمیه‌های تولید بوده است.

تولیدکنندگان عضو اوپک در خلیج فارس پیش از این به دلیل وضعیت امنیتی پیش آمده پس از تجاوز آمریکایی صهیونی به ایران، برای صادرات از طریق تنگه هرمز با مشکل مواجه بوده‌اند. اما خروج امارات از اوپک، یک پیروزی بزرگ برای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، است که این سازمان را به کلاهبرداری از بقیه جهان با افزایش قیمت نفت متهم کرده است.

بر اساس گزارش رویترز، ترامپ همچنین حمایت نظامی آمریکا از خلیج فارس را با قیمت نفت مرتبط دانسته و گفته است که در حالی که آمریکا از اعضای اوپک دفاع می‌کند، آنها با تحمیل قیمت‌های بالای نفت از این موضوع سوءاستفاده می‌کنند.

این اقدام پس از آن صورت گرفت که امارات، یک قطب تجاری منطقه‌ای و یکی از مهمترین متحدان واشنگتن، از کشورهای عربی دیگر به دلیل عدم انجام اقدامات کافی برای محافظت از این کشور در برابر پاسخ ایران به تجاوزگری آمریکایی صهیونی در طول جنگ انتقاد کرد.

پایان ۶ دهه عضویت امارات در اوپک

خبرگزاری دولتی امارات متحده عربی (WAM)، روز سه‌شنبه تایید کرد که این کشور از اول ماه مه از اوپک و اوپک‌پلاس خارج می‌شود و به این ترتیب به حدود شش دهه عضویت در این گروه پایان می‌دهد و سومین تولیدکننده بزرگ خواهد بود که از این گروه خارج می‌شود. این یکی از مهم‌ترین خروج‌ها در تاریخ اوپک است.

ابوظبی مدت‌ها قبل منتظر این اقدام بود. امارات متحده عربی در سال ۱۹۶۷ به اوپک پیوست، اما تنش با عربستان سعودی بر سر سهمیه تولید سال‌هاست که در حال افزایش است.
طبق توافق اوپک پلاس، این کشور تقریبا ۳ میلیون بشکه در روز تولید داشته است، در حالی که ظرفیت تولید آن بالای چهار میلیون بشکه است. شرکت ادنوک در تلاش است تا سال ۲۰۲۷ به پنج میلیون بشکه در روز ظرفیت تولید برسد و این هدف با سهمیه‌هایی که بر اساس دیدگاه شخص دیگری از بازار ساخته شده‌اند، به سختی قابل تطبیق است.

همچنین، جنگ در یمن هر آنچه از صبر دیپلماتیک باقی مانده بود را شکست.

نیروهای سعودی اوایل امسال آنچه را که یک محموله سلاح غیرمجاز مرتبط با امارات متحده عربی به مقصد جنوب یمن می‌نامیدند، رهگیری کردند و سپس با حملات هوایی به بندر مکلا حمله کردند. ابوظبی مسلح کردن جدایی‌طلبان را تکذیب کرد. روابط بین این دو کشور خلیج فارس از آن زمان تاکنون مانند گذشته نبوده است.

سهیل المزروعی، وزیر انرژی امارات متحده عربی، مدتی است که مسیر حرکت را تلگراف می‌کند. او در اواخر سال ۲۰۲۲ گفت: «نفت، هر چقدر هم که از آن دفاع کنیم، در حال کاهش است. فرض اینکه نفت برای همیشه آنجا خواهد بود، خیال‌پردازی است.»

خروج از اوپک، ظرفیت تولید امارات متحده عربی را روی کاغذ آزاد می‌کند، اما بیشتر این ظرفیت در حال حاضر به دلیل محدود ماندن ترانزیت در تنگه هرمز تعطیل شده است. اداره اطلاعات انرژی آمریکا تخمین می‌زند که تولیدکنندگان خلیج فارس در ماه آوریل روی هم رفته تقریبا ۹.۱ میلیون بشکه در روز تولید خود را متوقف کرده‌اند. امارات متحده عربی نمی‌تواند آنچه را که نمی‌تواند ارسال کند، پمپاژ کند.

پیامدهای بلندمدت‌تر، داستان بزرگ‌ دیگری است. قطر در سال ۲۰۱۹ و اکوادور کمی پس از آن، از اوپک خارج شدند. اندونزی عضویت خود را در سال ۲۰۱۶ به حالت تعلیق درآورد. و آنگولا در سال ۲۰۲۳ از اوپک خارج شد.

اکنون، این گروه یکی از اعضای موسس و سومین تولیدکننده بزرگ خود را از دست می‌دهد، در حالی که عربستان سعودی و روسیه برای حفظ اتحاد بقیه گروه تلاش می‌کنند.

«موسسه بیکر» سال‌ها پیش هشدار داد که خروج امارات متحده عربی «پر سر و صداترین خروج از این گروه تا به امروز خواهد بود و خروج قطر در سال ۲۰۱۹ را تحت الشعاع قرار می‌دهد.»
بر اساس گزارش اویل پرایس، اوپک اختلافات داخلی زیادی شامل جنگ ایران و عراق، فروپاشی ونزوئلا و جنگ قیمت عربستان و روسیه در سال ۲۰۲۰ را پشت سر گذاشته است. رویگردانی اعضای بنیانگذار، مقوله‌ی متفاوتی از مشکل است. اینکه ریاض با جنگ قیمت، مذاکره‌ مجدد یا بی‌تفاوتی بی‌سروصدا واکنش نشان دهد، سؤالی است که در مرحله‌ بعد اهمیت دارد و نشست بعدی اوپک پلاس، نشستی خواهد بود که باید منتظر آن بود.