به گزارش خبرصنعتی؛ بر اساس اطلاعات منتشرشده در سامانه کدال، پتروشیمی زاگرس اعلام کرد با آغاز جنگ تحمیلی در اسفندماه ۱۴۰۴، تمامی واحدهای تولیدی این شرکت از تاریخ ۱۰ اسفندماه از مدار تولید خارج شدند.

بر اساس این اطلاعیه، واحدهای اول و دوم شرکت به ترتیب در تاریخ‌های ۸ فروردین و ۲ فروردین ۱۴۰۵ به‌صورت محدود راه‌اندازی شدند، اما تداوم شرایط بحرانی و جنگی موجب شد با دستور مراجع ذی‌ربط در منطقه پارس جنوبی، فعالیت تولیدی شرکت از ۱۵ فروردین‌ماه به طور کامل متوقف شود.

بازگشت محدود تولید در پتروشیمی زاگرس

این شرکت اعلام کرده است در ادامه و با فراهم شدن امکان استفاده محدود از برق شبکه سراسری، تنها واحد دوم تولید از تاریخ اول خردادماه ۱۴۰۵ مجدداً وارد مدار تولید شده است.

بر اساس اعلام پتروشیمی زاگرس، در حال حاضر سایر واحدهای تولیدی همچنان خارج از مدار بوده و روند بازگشت کامل ظرفیت تولید شرکت به شرایط عملیاتی عادی به رفع محدودیت‌های موجود و بهبود شرایط منطقه بستگی دارد.

به گزارش آرمان آرا،؛ در حالی که پروژه‌های حیاتی پارس جنوبی نیازمند حضور شرکت‌های تراز اول و دارای سوابق درخشان است، مگاپروژه ۲۸۱ میلیون دلاری فاز ۱۹ در عین ناباوری به بونیزسازه‌ای واگذار شد که در سوابق خود «خلع‌ید» و «پرونده‌های باز حقوقی» فراوانی را یدک می‌کشد.

شرکت بونیزسازه که پیش‌تر عملکرد آن در دو پروژه متعلق به شرکت‌های پتروشیمی فن‌آوران و نفت فلات قاره به عنوان پرونده‌های باز و خلع‌ید رو شده بود، در مناقصه پروژه فشارافزایی فاز ۱۹ پارس جنوبی نیز شرکت کرد؛ مناقصه‌ای که شرکت نفت و گاز پارس برای آن برآوردی معادل ۲۸۱ میلیون دلار ارائه داده است.

با توجه به جهش چشمگیر قیمت فولاد و تجهیزات، مشخص بود که این برآورد برای بسیاری از شرکت‌های توانمند نیز جذابیت محدودی دارد؛ از همین رو، شرکت‌های حاضر در مناقصه برای دستیابی به سود متعارف و اجرای پروژه، پیشنهادهای بالاتری ارائه کردند.

در این میان، پتروپارس(بزرگ‌ترین شرکت اکتشاف و تولید که نیمی از پارس جنوبی را ساخته است) رقم ۲۸۲ میلیون دلار، پترومبین‌سازه ۳۹۷ میلیون دلار، نیرپارس ۳۳۴ میلیون دلار و جهان‌پارس ۴۵۰ میلیون دلار پیشنهاد دادند.

همچنین آبادراهان با عدد ۲۵۳ میلیون دلار و انرشیمی با ۳۳۴ میلیون دلار وارد رقابت شدند. اما پایین‌ترین پیشنهاد متعلق به بونیزسازه بود که رقم ۲۳۳ میلیون دلار را برای اجرای این پروژه ارائه کرد.

در ظاهر، بر اساس رقم پیشنهادی، بونیزسازه باید در موقعیت برتری قرار می‌گرفت؛ اما برای برنده‌شدن در مناقصه، لازم بود امتیاز فنی این شرکت بیش از ۵۵ باشد. درست در همین نقطه، شائبه‌ اصلی شکل گرفت؛ چراکه ناگهان امتیاز ۵۵.۵ برای بونیزسازه ثبت شد تا مانع حقوقی برای برنده‌شدن آن وجود نداشته باشد.

اگرچه همه‌چیز در ظاهر در چارچوب ضوابط مناقصه قابل توجیه به نظر می‌رسد، اما بونیزسازه چگونه حاضر شده پروژه‌ای را با رقمی بسیار کمتر از برآورد کارفرما بپذیرد؛ آن‌هم در شرایطی که اجرای چنین طرحی می‌تواند برای آن با زیان‌های سنگین همراه باشد؟

چرا شرکت‌های مطرح و صاحب نام در مرحله ارزیابی فنی رد صلاحیت شدند تا با وجود پرشمار شرکت‌های به مراتب توانمندتر از بونیزسازه، این پروژه مگااستراتژیک ملی در عین ناباوری به بونیزسازه واگذار شود که فاقد هرگونه تجربه عملیاتی و پیشینه تخصصی متناسب با مقیاس، حساسیت و پیچیدگی‌های چنین پروژه کلانی است؟ به نظر می‌رسد استراتژی «زخمی کردن پروژه‌ها»، دریافت پیش‌پرداخت‌ها و سپس ورود به فرآیندهای فرسایشی قضایی بونیزسازه همچنان ادامه‌دار است.

با وجود اهمیت استراتژیک تامین گاز از پارس جنوبی متاسفانه شاهد آن هستیم که پروژه هایی که جهت تامین فشار گاز در سال‌های اخیر تعریف شده اند هیچکدام به سرانجام نرسیده‌اند؛ از تامین ۱۰ دستگاه توربین زیمنس شرکت فن آوران تجارت پویا تا فشار افزایی در دریا و خشکی.

به گزارش آرمان آرا،؛ بر اساس اطلاعات اولیه، در این حمله تأسیسات یوتیلیتی مبین و همچنین «دماوند انرژی» از مدار خدمات‌رسانی خارج شده‌اند. این دو شرکت از مهم‌ترین تأمین‌کنندگان خدمات زیربنایی برای مجتمع‌های پتروشیمی منطقه به شمار می‌روند و وظیفه تأمین برق، بخار، آب صنعتی، اکسیژن، نیتروژن و سایر ملزومات عملیاتی واحدهای تولیدی را بر عهده دارند. اختلال در فعالیت این دو مجموعه می‌تواند به توقف یا کاهش تولید در بخش بزرگی از پتروشیمی‌های مستقر در پارس جنوبی منجر شود.

همچنین گزارش‌هایی از اصابت به برخی تأسیسات دیگر نیز منتشر شده است. از جمله گفته می‌شود بخش‌هایی از پتروشیمی «جم» هدف قرار گرفته، هرچند هنوز جزئیات دقیق خسارات احتمالی اعلام نشده است. در خبر دیگری نیز اعلام شده واحد نیترات پتروشیمی «شیراز» مورد اصابت قرار گرفته است.

واحد نیترات این مجتمع علاوه بر تولید محصولات شیمیایی مرتبط با زنجیره کودهای ازته، در برخی کاربردهای صنعتی از جمله تولید مواد مورد استفاده در صنایع معدنی و مواد ناریه مورد مصرف در عملیات انفجار معدن نیز نقش دارد. سهام این شرکت در بورس تهران با نماد «شیراز» معامله می‌شود.

طبق گزارش‌های میدانی، در پی این حملات اغلب شرکت‌های مستقر در منطقه پارس جنوبی تخلیه شده‌اند.

اهمیت موضوع
منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در عسلویه یکی از مهم‌ترین قطب‌های پتروشیمی ایران محسوب می‌شود و ده‌ها مجتمع پتروشیمی بزرگ در این منطقه فعالیت دارند؛ شرکت‌هایی نظیر جم، پردیس، نوری، پارس، آریاساسول، زاگرس، بوشهر، مبین انرژی و دماوند انرژی از جمله مجموعه‌های فعال در این هاب صنعتی هستند.

در این مجتمع‌ها طیف گسترده‌ای از محصولات پتروشیمی تولید می‌شود که بخش مهمی از صادرات غیرنفتی ایران را تشکیل می‌دهد. از مهم‌ترین محصولات تولیدی در عسلویه می‌توان به متانول، اوره و آمونیاک، اتیلن، پلی‌اتیلن، پلی‌پروپیلن، استایرن مونومر، آروماتیک‌ها (بنزن، تولوئن و زایلن‌ها)، بوتادین و انواع محصولات پلیمری و شیمیایی اشاره کرد.

بخش قابل توجهی از این محصولات به بازارهای صادراتی در آسیا و سایر مناطق ارسال می‌شود و به همین دلیل عسلویه یکی از مهم‌ترین مراکز ارزآوری صنعت پتروشیمی ایران به شمار می‌رود.

تبعات احتمالی
در کوتاه‌مدت، مهم‌ترین پیامد این اتفاق می‌تواند توقف یا کاهش تولید برخی مجتمع‌های پتروشیمی منطقه باشد. از آنجا که بسیاری از واحدهای تولیدی برای ادامه فعالیت به خدمات مشترک یوتیلیتی مانند برق، بخار و آب صنعتی وابسته‌اند، از مدار خارج شدن مبین و دماوند می‌تواند زنجیره تولید چندین شرکت را به طور همزمان تحت تأثیر قرار دهد.

چنین رخدادی علاوه بر تأثیر بر صادرات محصولات پتروشیمی، می‌تواند بر درآمد شرکت‌های بورسی فعال در این حوزه نیز اثرگذار باشد. از منظر بازار سرمایه نیز با توجه به حضور تعداد قابل توجهی از پتروشیمی‌های عسلویه در بورس و فرابورس، هرگونه اختلال عملیاتی در این منطقه می‌تواند به افزایش ریسک و نوسان در معاملات سهام این صنعت منجر شود. میزان دقیق خسارات و مدت زمان احتمالی اختلال در تولید هنوز مشخص نیست و ارزیابی دقیق پیامدهای اقتصادی این حادثه نیازمند انتشار اطلاعات رسمی بیشتر است.

به گزارش آرمان آرا،؛ عبدالکریم پهلوانی، مدیرعامل شرکت پتروشیمی پارس، طی حکمی سعید گنجی زارنجی را به‌عنوان مدیر مجتمع پتروشیمی پارس منصوب کرد. گنجی زارنجی از مدیران باتجربه و خوش‌نام صنعت پتروشیمی است که پیش‌تر مدیریت مجتمع شرکت آریاساسول را بر عهده داشت و سابقه‌ای طولانی در حوزه‌های بهره‌برداری، مدیریت مجتمع و راهبری عملیات دارد.

گنجی زارنجی در دوران فعالیت خود در آریاساسول، با تمرکز بر پایداری تولید، ارتقای استانداردهای عملیاتی و مدیریت شرایط حساس، عملکردی قابل توجه از خود به‌جا گذاشت. تجربه او در هدایت واحدهای عملیاتی و شناخت دقیق از چالش‌های تولید، وی را به یکی از گزینه‌های برجسته برای مدیریت مجتمع پتروشیمی پارس—به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مجتمع‌های تولیدی منطقه پارس جنوبی—تبدیل کرده است.

این انتصاب در شرایطی انجام می‌شود که پتروشیمی پارس در مسیر اجرای برنامه‌های توسعه‌ای، افزایش ظرفیت تولید و ارتقای شاخص‌های ایمنی و بهره‌وری قرار دارد. انتظار می‌رود حضور گنجی زارنجی در رأس مدیریت مجتمع، به تقویت روندهای عملیاتی و تحقق اهداف کلان این مجموعه کمک شایانی کند.