بایگانی برچسب برای: چین

افت بیش از ۹۰ درصدی واردات نفت چین از ایران


واردات نفت چین از ایران با افتی چشمگیر به ۸۰ هزار بشکه در روز رسیده و پکن نفت کشورهایی مانند عراق و امارات را جایگزین محموله‌های ایرانی کرده است.

به گزارش آرمان آرا،به‌دنبال وضع تحریم‌ها علیه ایران، چین سال‌ها بزرگ‌ترین مشتری نفت این کشور به‌شمار می‌رفت؛ اما اکنون به نظر می‌رسد این رابطه نفتی سیاه با سرعتی چشمگیر رو به کاهش گذاشته است. واردات نفت چین در ۲۰ روز نخست ماه سپتامبر به حدود ۶.۹ میلیون بشکه در روز رسید؛ میزانی که به پایین‌ترین رقم واردات این کشور در ۱۰ سال گذشته نزدیک است. با این حال، افت خرید نفت از ایران کاهشی به‌مراتب شدیدتر را نشان می‌دهد.

به گزارش زومان به نقل از اویل‌پرایس، چین پیش از شروع جنگ روزانه حدود ۱۰.۵ میلیون بشکه نفت وارد می‌کرد. حالا این رقم به ۶.۹ میلیون بشکه رسیده است: یعنی ۳۵ درصد کاهش. مهم‌تر از آن، خرید نفت ایران از سوی چین به حدود ۸۰ هزار بشکه در روز کاهش پیدا کرده؛ در حالی که پیش از جنگ، چین روزانه بین یک تا ۱.۵ میلیون بشکه نفت از ایران می‌خرید. یعنی خرید نفت ایران حدود ۹۲ تا ۹۵ درصد پایین آمده است.

چین نفت ایران را با نفت کشورهای دیگر عوض می‌کند
ماجرا فقط این نیست که چین نفت کمتری از ایران می‌خرد. نکته آن جاست که بخشی از نفتی که قبلاً از ایران می‌گرفت، حالا از جای دیگری می‌آید.

بر اساس نموداری که بلومبرگ منتشر کرده و گزارشی که نشریه اقتصادی «کوبیسی» نوشته، چین در حال خرید بیشتر نفت از کشورهایی مثل عراق، امارات، برزیل و کانادا است. به این ترتیب، نفت ایران کم‌کم دارد جای خود را در سبد خرید نفتی چین از دست می‌دهد.

پیامدهای این تغییر تنها محدود به ایران نیست. بر اساس این گزارش، واردات نفت دریابرد چین در سال جاری در مقایسه با فرضی که خرید نفت در سطح سال ۲۰۲۵ حفظ می‌شد، حدود ۶۰۰ میلیون بشکه کاهش یافته است.

با این حال، چین هنوز مهم‌ترین مشتری نفت ایران به شمار می‌رود و خرید نفت ارزان‌تر ایران برای پکن منفعت اقتصادی دارد. اما در طرف مقابل، ایران برای فروش نفت به چین وابستگی بیشتری دارد. تجارت با ایران بخش کوچکی از کل تجارت خارجی چین است و همین موضوع دست پکن را برای تغییر رفتار بازتر می‌کند.

همین رابطه حالا به موضوعی سیاسی در آمریکا تبدیل شده است.

آمریکا از ترامپ می‌خواهد با چین سخت‌تر برخورد کند
شماری از نمایندگان و کارشناسان آمریکایی از دونالد ترامپ خواسته‌اند در برابر شرکت‌ها و نهادهای چینی که به حمایت از ایران متهم شده‌اند، سخت‌گیری بیشتری نشان دهد.

این فشارها هم‌زمان با سفر شی جین‌پینگ، رهبر چین، به کاخ سفید در ۲۴ سپتامبر بیشتر شد. برخی سناتورهای آمریکایی می‌گویند نهادهای چینی در سه زمینه به ایران کمک کرده‌اند: دادن تصاویر ماهواره‌ای برای هدف‌گیری، تأمین قطعات موشک و پهپاد و خرید نفت تحریم‌شده ایران.

راجر ویکر، رئیس کمیته نیروهای مسلح سنا، در روز ورود شی به واشنگتن گفت گزارش‌هایی درباره دادن اطلاعات ماهواره‌ای چین به ایران منتشر شده و ترامپ باید برای آن پاسخی پیدا کند.

جین شاهین، سناتور دموکرات، نیز همراه با ۱۸ سناتور دیگر از ترامپ خواسته است در برابر حمایت ادعایی شرکت‌های چینی از ایران اقدام کند.

اما کاخ سفید نگفته است که ترامپ در دیدار خصوصی با شی درباره این اتهام‌ها چه صحبتی کرده است. ترامپ بعد از دیدار، آن را «عالی» توصیف کرد و گفت دو طرف در حل مسائل میان آمریکا و چین پیشرفت زیادی داشته‌اند.

در همین حال، شین‌هوا، خبرگزاری رسمی چین، گزارش داده که شی از ایران و آمریکا خواسته اختلافات خود را هرچه زودتر از راه گفت‌وگو حل کنند.

چین واقعاً تا کجا حاضر است کنار ایران بایستد؟
یکی از مهم‌ترین اختلاف‌ها بر سر این است که آیا چین واقعاً به ایران کمک نظامی و اطلاعاتی کرده یا نه.

وال‌استریت‌ژورنال به نقل از مقام‌های آمریکایی گزارش داده بود که نهادهای چینی پیش از حمله‌ای که به کشته شدن سه نظامی آمریکایی و زخمی شدن چهار نفر دیگر انجامید، تصاویر باکیفیتی از یک پایگاه آمریکا در اردن را در اختیار ایران گذاشته بودند. چین این موضوع را رد کرده است.

جودت بهجت، استاد امور امنیت ملی در دانشگاه دفاع ملی آمریکا، هم گفته است نباید این اتهام‌ها را بدون احتیاط، واقعیت قطعی در نظر گرفت. به گفته او، نه چین و نه ایران انتقال تصاویر ماهواره‌ای یا قطعات تسلیحاتی را تأیید نکرده‌اند.

در مورد نفت، اما ماجرا روشن‌تر است. جین شاهین با استناد به اطلاعات وزارت خزانه‌داری آمریکا گفته حدود ۹۰ درصد نفت صادراتی ایران به چین می‌رود. به گفته او، بخش بزرگی از این تجارت با استفاده از نفتکش‌های موسوم به «ناوگان اشباح»، شرکت‌های پوششی و پالایشگاه‌های چینی انجام می‌شود.

از طرف دیگر، بعضی از کارشناسان آمریکایی می‌گویند مسئله فقط نفت نیست و نحوه برخورد واشنگتن با چین اهمیت بیشتری دارد.

در چنین شرایطی، دیدار ترامپ و شی بیشتر بر گفت‌وگو متمرکز بود تا درگیری علنی بر سر ایران. شی گفته است دو طرف درباره مسائل مختلف به تفاهم‌هایی رسیده‌اند، اما مشخص نکرده که ایران هم در میان این موضوعات بوده یا نه.

مخالفت چین و روسیه با پیشنهاد امارات درباره تنگه هرمز

به گزارش آرمان آرا،نمایندگان چین و روسیه عصر پنجشنبه طی صدوسی‌وهفتمین نشست شورای سازمان بین‌المللی دریانوردی (آیمو) ضمن انتقاد از سند پیشنهادی امارات متحده عربی درباره تحولات تنگه هرمز، با اشاره به اصل ناوبری ایمن و آزاد، با این سند یک‌جانبه علیه جمهوری اسلامی ایران مخالفت کردند.

به گزارش شینهوا، نمایندگان روسیه و چین ضمن آنکه با رویکرد اتهامی و یک‌جانبه این سند علیه جمهوری اسلامی ایران مخالفت کردند، خواستار پایبندی آیمو به ماموریت فنی و غیرسیاسی این نهاد شدند.

نماینده چین طی این نشست اعلام کرد: چین نمی‌تواند از اقدام پیشنهادی در سند امارات حمایت کند زیرا تمرکز شورای سازمان بین‌المللی دریانوردی باید بر ماموریت اصلی این سازمان باقی بماند و برخی عناصر این سند، تصویری یک‌جانبه از وضعیت ارائه می‌دهد و همه ابعاد شرایط را پوشش نمی‌دهد.

نماینده روسیه نیز در سخنانی اظهار کرد: این سند عمیقا یک‌جانبه و دارای سوگیری سیاسی است. همچنین، تمام مسئولیت بحران در تنگه هرمز صرفا بر عهده ایران گذاشته شده، اما ریشه‌های وضعیت کنونی به‌طور کامل نادیده گرفته شده است.

وی افزود: تنها مسیر حل‌وفصل وضعیت کنونی و کاهش تنش، گفت‌وگو میان طرفین است. روسیه همچنین از ناوبری بدون مانع، ایمن و آزاد در تنگه هرمز حمایت می‌کند.

جمهوری اسلامی ایران در پاسخ رسمی خود تاکید کرده است که استفاده از قلمرو، حریم هوایی، تجهیزات نظامی، پایگاه‌ها، تاسیسات و زیرساخت‌های لجستیکی برخی کشورها از جمله امارات در ارتباط با اقدامات خصمانه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، براساس حقوق بین‌الملل عرفی و قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، اقدامی تجاوزکارانه محسوب می‌شود.

طی این جلسه، امارات متحده عربی و چندین کشور دیگر پیشنهادی را ارائه کردند که در آن عوارض ترانزیتی گزارش‌شده علیه کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز توسط ایران محکوم شده است.

درآمد نفتی ایران از صادرات به چین به رکورد جدید رسید

به گزارش آرمان آرا،؛ با وجود تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران و تشدید درگیری‌ها در منطقه، درآمد نفتی ایران از محل صادرات نفت به چین در ماه مارس ۲۰۲۶ نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه به بالاترین سطح خود طی سال‌های اخیر رسیده است.

بر اساس برآوردهای منتشرشده، ارزش صادرات نفت ایران به چین در ماه مارس حدود ۵.۳ میلیارد دلار بوده است.

کارشناسان معتقدند رشد درآمد نفتی ایران در این مقطع بیش از هر چیز ناشی از افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک در منطقه خلیج فارس بوده است. به باور تحلیلگران، هرچه احتمال درگیری در منطقه و به‌ویژه در تنگه هرمز افزایش می‌یابد، نگرانی بازار جهانی درباره اختلال در عرضه نفت بیشتر شده و قیمت‌ها روند صعودی پیدا می‌کند.

این شرایط باعث شده حتی با وجود فشارهای تحریمی، ارزش دلاری صادرات نفت ایران افزایش یابد.

از سوی دیگر، پالایشگاه‌های مستقل چین نیز در چنین فضایی تمایل بیشتری به خرید نفت ایران نشان داده‌اند، زیرا تهران برای حفظ سهم بازار خود شرایط و تسهیلات ویژه‌ای برای فروش نفت ارائه می‌کند؛ موضوعی که در فضای رشد قیمت جهانی انرژی، جذابیت بیشتری برای خریداران آسیایی پیدا کرده است.

تحلیلگران اقتصادی معتقدند آمریکا نمی‌تواند با ابزار فشار بر صادرات نفت، اقتصاد ایران را به‌طور کامل تحت فشار قرار دهد؛ چرا که هرگونه تشدید تنش علیه ایران، به‌ویژه در ارتباط با تنگه هرمز، می‌تواند قیمت جهانی نفت را افزایش دهد و همین مسئله بخشی از آثار کاهش احتمالی حجم صادرات نفت ایران را جبران می‌کند.

به گفته کارشناسان، اقتصاد جهانی همچنان وابستگی بالایی به نفت خاورمیانه دارد و همین مسئله آمریکا و متحدانش را ناچار کرده میان دو هدف متضاد تعادل برقرار کنند؛ از یک‌سو محدودسازی درآمدهای نفتی ایران و از سوی دیگر جلوگیری از جهش شدید قیمت انرژی در بازارهای جهانی.

در همین راستا، آمارهای منتشرشده نشان می‌دهد درآمد نفتی ایران از فروش نفت به چین طی ۲۷ ماه گذشته عمدتاً در محدوده ۲ تا ۳ میلیارد دلار در ماه قرار داشته، اما این رقم در مارس ۲۰۲۶ به حدود ۵.۳ میلیارد دلار رسیده است.

این میزان نسبت به فوریه ۲۰۲۶ بیش از دو برابر افزایش داشته است؛ چرا که درآمد ایران از صادرات نفت به چین در فوریه حدود ۲.۶ میلیارد دلار گزارش شده بود.

صادرات نفت ایران، بار دیگر در دام شبکه بابک زنجانی

به گزارش آرمان آرا،؛ روز گذشته ایران برای نخستین‌بار صادرات نفت به چین از مسیر ریلی را آغاز کرد. مسیری که قرار است عمدتاً برای صادرات فرآورده‌های نفتی در میانه محاصره دریایی استفاده شود، اما اخیراً چند محموله نفت نیز از طریق آن جابه‌جا شده است. با وجود آنکه گفته می‌شود با فعال شدن این اتصال ریلی، حجم تجارت ایران و افغانستان تا ۵۰ برابر افزایش یافته، اما این مسیر هنوز ظرفیتی برای انتقال روزانه دو میلیون بشکه نفت ایران به چین ندارد و نمی‌تواند جایگزین صادرات دریایی با ابزاری برای شکستن محاصره دریایی آمریکا باشد.

مسیر ریلی‌ که به «دات‌وان» می‌رسد

اما جدا از همه اینها، نکته جنجالی ماجرا آنجاست که این مسیر ریلی توسط قطارهای هلدینگ دات‌وان طی می‌شود؛ هلدینگی که بنا بر سوابق رسمی به بابک زنجانی نسبت داده می‌شود. همان شخصی که پیشتر هم در آوریل ۲۰۲۵ از افتتاح مسیر ترانزیت واگنی از امیرآباد و سرخس به مقصد روزنک خبر داده و متعهد به تأمین ۶۰۰ واگن برای تجهیز بخشی از کریدور جدید جاده ابریشم چین شده بود.

از اعدام تا همکاری مجدد با دولت

کمتر کسی در ایران نام بابک زنجانی را نشنیده است؛ فردی که دادگاه بدوی او را به همراه دو متهم دیگر در سال ۱۳۹۴ به اعدام، رد مال و جزای نقدی محکوم کرد. حکمی که در سال ۱۳۹۵ ابلاغ شد، اما با استناد به امکان بازگشت اموال، در نهایت با تصمیم قوه قضائیه و تأیید رهبری در سال ۱۴۰۳ به ۲۰ سال حبس تبدیل شد.
با این حال، حبس باعث توقف فعالیت‌های اقتصادی او نشد. در آن دوران نیز از طرح‌های مالی و ارزی گرفته تا پروژه‌های بزرگ حمل‌ونقل و سوخت، رد پای زنجانی در اقتصاد دیده می‌شد.
زنجانی را بعد از گرفتن حکم نه تنها کسی در زندان ندید که همان روزها آزادانه برای مقامات رسمی کشور خط و نشان هم می‌کشید. در آذر ماه ۱۴۰۳ او در توییتی خطاب به رئیس بانک مرکزی نوشت: «اگر از عهده مدیریت و تثبیت قیمت دلار برنمی‌آیید، سیاست‌گذاری را دو ماه به ما بدهید تا ثبات پول را نشان بدهیم.»!
نقطه اوج حواشی حضور او اما زمانی بود که در فروردین ۱۴۰۴، شرکت «آوان‌ریل» از زیرمجموعه‌های دات‌وان، تفاهم‌نامه‌ای به ارزش ۶۱ هزار میلیارد تومان با راه‌آهن جمهوری اسلامی منعقد کرد؛ قراردادی که شامل خرید و تولید ۳۰۰ دستگاه خودکششی مسافری، ۵۰ لوکوموتیو باری و ۶۰۰ واگن مخزن‌دار بود.
پیش از آن نیز البته جنجال دیگری شکل گرفته بود؛ زمانی که پروژه تاکسی‌های برقی دات‌وان با برآورد قیمتی حدود یک‌ونیم میلیارد تومان برای هر دستگاه معرفی شد؛ رقمی بسیار بالاتر از توان اقتصادی رانندگان و ناوگان تاکسیرانی که خود موجی از ابهام و انتقاد ایجاد کرد.

متهم نامدار نفتی، نفت ایران را به چین می‌برد

پرونده زنجانی که از همان ابتدا نیز با همین موضوع عدم بازپرداخت مابه‌ازای فروش نفت، نگه‌داشتن منابع ارزی و فروش ارز در بازار آزاد در دولت یازدهم آغاز شد. افساد فی‌الارض از طریق اخلال در نظام اقتصادی با رهبری شبکه سازمان یافته، استفاده از سند مجعول، پولشویی کلان و عمده با علم به مؤثر بودن و ضربه زدن به نظام اقتصادی کشور، کلاهبرداری گسترده از چند بانک و وزارت نفت، جعل ۲۴ فقره اسناد بانکی و پولشویی به مبلغ ۱ میلیارد و ۹۶۷ میلیون و ۵۰۰ هزار یورو و نشر اکاذیب، تنها بخشی از اتهامات او بود. با این حال یک دهه بعد دوباره پایش به یکی از حساس‌ترین پروژه‌های صادراتی کشور دیده می‌شود؛ مسیری که در روایت رسمی قرار است بخشی از مسیر جایگزین صادرات نفت در محاصره دریایی باشد.
با این حال، پیوند این مسیر با مجموعه‌ای اقتصادی که سابقه یک پرونده بزرگ نفتی را در کارنامه دارد، موضوع را بیش از پیش بحث‌برانگیز کرده و در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد.
وقتی فردی یک‌بار پول نفت را برنگردانده، استفاده دوباره از مجموعه‌های مرتبط با او برای پروژه‌های نفتی چه توجیه اقتصادی و امنیتی دارد؟ همچنین چه مبنایی برای سپردن دوباره پروژه‌های

کلان زیرساختی و صادراتی به مجموعه‌های وابسته به چنین فردی وجود دارد؟

در حالی که یک‌بار بخش قابل‌توجهی از منابع نفتی کشور در پرونده او دچار مشکل شد، چه ضمانت عملی و قابل نظارتی برای جلوگیری از تکرار آن تجربه فراهم شده است؟
کدام نهاد مسئول، ضرورت همکاری با چنین مجموعه‌ای را تأیید کرده است؟ و مهم‌تر از همه، چگونه نامی که سال‌ها نماد یکی از پرهزینه‌ترین پرونده‌های اقتصادی کشور بوده، دوباره به نقطه‌ای بازگشته که یکی از حساس‌ترین پروژه‌ها در بالاترین سطح اعتماد ملی را دریافت کرده است؟

چین، آماده کسب درآمد از اختلال در تولید پتروشیمی خاورمیانه

به گزارش آرمان آرا،به نقل از نفت ما؛ در شرایطی که زیرساخت‌های حوزه انرژی مورد حمله آمریکا و اسرائیل قرار می‌گیرد و ایران نیز در پاسخ به آنها زیرساخت‌های پتروشیمی را مورد اصابت موشک و پهبادهای خود قرار می‌دهد، بازار انرژی تاثیر خود را خواهد گرفت و پیامدهای خود را در نهایت نمایان خواهد کرد. کارشناسان حوزه پتروشیمی معتقدند اختلال یا آسیب به زیرساخت‌های پتروشیمی خاورمیانه می‌تواند به سرعت بر بازار جهانی محصولات پایه مانند متانول، آمونیاک، اوره و پلیمرها اثر بگذارد؛ زیرا بخش قابل توجهی از عرضه این محصولات از این منطقه تأمین می‌شود. با این حال، به دلیل وجود ظرفیت خالی در برخی واحدهای تولیدی چین، به‌ویژه در بخش متانول، احتمال جبران بخشی از کمبود عرضه وجود دارد؛ هرچند این شرایط در کوتاه‌مدت بیشتر خود را در قالب افزایش قیمت‌ها در بازار جهانی نشان می‌دهد.

پس از حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به زیرساخت‌های صنعتی کشور از جمله فولاد مبارکه اصفهان، فولاد خوزستان،فولاد سفیددشت بروجن، منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی در شهرستان ماهشهر و پل بی۱ کرج، ایران نیز در پاسخ به این حملات چندین زیرساخت مهم انرژی را در حاشیه خلیج فارس مورد هدف پهباد و موشک‌های خود قرار داد که ارزش زیرساخت‌های هدف گرفته شده بیش از ۴۰ میلیارد دلار تخمین زده شده است.

یکی از مهم‌ترین اهداف، تأسیسات گازی شرکت‌های اکسان‌موبیل و شورون در منطقه حبشان امارات بوده است. این مجموعه با ظرفیت تولید حدود ۶.۱ میلیارد فوت مکعب گاز در روز و برخورداری از پنج کارخانه و ۱۴ واحد پردازش، از بزرگ‌ترین مجتمع‌های گازی جهان به شمار می‌رود و حدود ۶۰ درصد گاز مصرفی امارات متحده عربی را تأمین می‌کند.

همچنین مجتمع پتروشیمی الرویس در امارات از دیگر اهداف گزارش‌شده است که این مجتمع با ظرفیت تولید سالانه حدود ۵ میلیون تن پلی‌اولفین، بزرگ‌ترین مجتمع تک‌محلی تولید پلی‌اولفین در جهان محسوب می‌شود و حدود ۸۰ درصد از کل تولیدات پتروشیمی امارات را به خود اختصاص می‌دهد.

در بحرین نیز مجتمع پتروشیمی سیتره در فهرست اهداف قرار داشته است که این مجموعه با ظرفیت تولید سالانه حدود ۱.۶ میلیون تن، تنها تولیدکننده عمده محصولات پتروشیمی و کود شیمیایی در بحرین محسوب می‌شود و عملاً صد درصد تولیدات پتروشیمی این کشور را تأمین می‌کند.

علاوه بر این، مجتمع پتروشیمی شعیبه در کویت نیز در میان زیرساخت‌های هدف قرارگرفته گزارش شده است. این مجتمع با ظرفیت تولید حدود ۵ تا ۶ میلیون تن در سال، بزرگ‌ترین تولیدکننده پتروشیمی کویت به شمار می‌آید و بیش از ۶۰ درصد صادرات غیرنفتی این کشور را تشکیل می‌دهد.

این اتفاقات به طور کلی بر میزان تولید محصولات پتروشیمی و مشتقات آن اثرگذار است که پیامدهای خود را در زنجیره تامین کالاهای پایه و نیمه پایه در غرب آسیا نمایان خواهد کرد.

ظرفیت خالی چین در تولید محصولات پایه

علی ستایش‌نیا کارشناس حوزه پتروشیمی درباره تأثیر آسیب‌دیدن زیرساخت‌های صنعت پتروشیمی و پیامدهای آن برای خاورمیانه گفت: به‌طور کلی مجتمع‌های پتروشیمی مستقر در خاورمیانه عمدتا تأمین‌کننده و تولیدکننده محصولات پایه مانند متانول، آمونیاک، اوره و پلیمرهای پایه هستند؛ بنابراین، هرگونه آسیب به این زیرساخت‌ها می‌تواند در سطح جهانی بر زنجیره تأمین کالاهای پایه و نیمه‌پایه اثرگذار باشد.

وی ادامه داد: نکته مهم این است که چین، در حوزه تولید محصولات پایه ظرفیت خالی قابل توجهی وجود دارد. برای مثال در بخش متانول، بسیاری از واحدهای تولیدی چین مبتنی بر زغال‌سنگ هستند، در حالی‌ که واحدهای خاورمیانه عمدتا بر پایه گاز متان فعالیت می‌کنند. این واحدها در چین معمولا با حدود ۶۰ درصد ظرفیت کار می‌کنند، زیرا هزینه تمام‌شده تولید در آنها بالاتر است.

ستایش‌نیا افزود: ما درخاورمیانه عمدتا تولیدکننده محصولات پایه هستیم، به‌ویژه محصولاتی که خوراک آنها گاز طبیعی و سنتز؛ مانند زنجیره تولید متانول و آمونیاک است اما با این حال، به دلیل ظرفیت خالی موجود در چین، احتمال جبران بخشی از این کمبود وجود دارد.

افزایش ۱۲۰ درصدی شاخص سی اف آر چین

این کارشناس حوزه پتروشیمی بیان کرد: پیش از آغاز تنش‌ها واحدهای متانول چین با حدود ۶۰ درصد ظرفیت فعالیت می‌کردند و دلیل این موضوع آن بود که خوراک واحدهای متانول در چین گاز طبیعی نیست و بیشتر از زغال‌سنگ استفاده می‌شود ولی در شرایط کنونی و با توجه به تحولات اخیر، احتمالا واحدهای تولیدی چین وارد مدار تولید کامل خواهند شد.

وی ادامه داد: در چنین شرایطی قیمت متانول در ترم تجاری چین (سی‌اف‌آر چین) از حدود ۲۸۰ دلار به حدود ۴۰۰ دلار افزایش یافته است، این افزایش قیمت می‌تواند باعث شود واحدهای چینی که پیش‌تر با ظرفیت پایین‌تر فعالیت می‌کردند، با ظرفیت کامل وارد تولید شوند؛ البته باید دید روند بازار در ادامه چگونه خواهد بود.

توجیه اقتصادی تولید با افزایش قیمت محصولات پلیمری

ستایش‌نیا اظهار کرد: در سایر محصولات پایه نیز وضعیت مشابهی وجود دارد؛ در برخی محصولات، به‌ویژه محصولات پلیمری، واحدهایی در آسیا و شرق آسیا وجود دارند که پیش‌تر با ظرفیت پایین‌تر فعالیت می‌کردند، اما اکنون ممکن است با ظرفیت بیشتری کار کنند؛ زیرا با افزایش قیمت‌ها، تولید برای آنها توجیه اقتصادی دارد. در مجموع، اثر قیمتی این تحولات قطعی است، اما از نظر میزان عرضه ممکن است بخشی از کمبود از طریق واحدهای تولیدی داخل چین جبران شود.

وی درباره پلیمرهای خاص و مواد شیمیایی تخصصی نیز گفت: تولیدکنندگان اصلی این محصولات عمدتا کشورهای شرق آسیا مانند ژاپن، کره جنوبی و چین هستند و بخشی از تولید نیز در اختیار آمریکا قرار دارد. در خاورمیانه تعداد واحدهای بزرگ تولیدکننده پلیمرهای خاص چندان زیاد نیست و تمرکز اصلی این منطقه بر تولید محصولات پایه و نیمه‌پایه است. بنابراین، بیشترین اثر اختلال در واحدهای پتروشیمی خاورمیانه بر بازار جهانی محصولات پایه خواهد بود که عمدتا به صورت افزایش قیمت‌ها خود را نشان می‌دهد و این احتمال دارد که چین بتواند در کوتاه‌مدت بخشی از کمبود بازار را با قیمت‌های بالاتر تأمین کند.

سهم ناچیز کویت و بحرین در صنعت پتروشیمی

وی درباره پتروشیمی‌های کویت و بحرین و میزان تأثیرگذاری آنها نیز افزود: کویت و بحرین سهم چندان بزرگی در صنعت پتروشیمی خاورمیانه ندارند و به همین دلیل تأثیر آنها در بازار جهانی نیز محدود است. بزرگ‌ترین تولیدکنندگان محصولات پتروشیمی در منطقه شامل عربستان سعودی، ایران، امارات متحده عربی، عمان و قطر است. کویت و بحرین بیشتر تولیدکننده محصولات پایه هستند و هرچند آسیب به این واحدها می‌تواند برای سهام‌داران آنها زیان‌بار باشد، اما از نظر تأثیرگذاری بر بازار جهانی احتمال بروز تحول چشمگیری چندان زیاد نیست.

وی تأکید کرد: افزایش قیمت‌های مشاهده‌شده در بازار نیز بیش از هر چیز تحت تأثیر نگرانی‌ها درباره تنگه هرمز و احتمال اختلال در تأمین بازار است.

تامین ۹۶ درصدی پلیمر در داخل کشور

این کارشناس پتروشیمی درباره پتروشیمی الرویس امارات نیز بیان کرد: فعالیت‌ این پتروشیمی قطعا اثرگذار است، به‌ویژه در بازار پلی‌الفین‌ها به نفع ما خواهد بود اگر در چنین شرایطی اگر بتوانیم پلیمرهای تولیدی مانند پلی‌اتیلن را با قیمت‌های جدید در بازار به فروش برسانیم زیرا از نظر تأمین داخلی نیز مشکلی وجود ندارد ؛ تقریبا ۹۶ درصد تقاضای این محصولات در داخل تأمین می‌شود و وابستگی به واردات نداریم. به طور کلی کشورهای حاشیه خلیج فارس در تولید پلی‌الفین‌ها، به‌ویژه پلی‌اتیلن، از واحدهای اتان‌کرکر استفاده می‌کنند که نسبت به بسیاری از پلنت‌های آسیایی مزیت اقتصادی دارند. با این حال، هرگونه افزایش هزینه یا تغییر در بازار می‌تواند بر قیمت‌ها اثر گذار باشد و از آنجا که بخش عمده بازار این کشورها نیز بر زنجیره الفین‌ها، اتان‌کرکرها و پلی‌الفین‌ها متکی است، این افزایش هزینه در نهایت برای خود آنها نیز گران تمام می‌شود.

ایران آتش به مالَش می زند/ تخفیف ایران به بیش از ۱۰ دلار در هر بشکه نفت رسید!

به گزارش آرمان آرا،؛ موسسه نفتی کپلر با انتشار گزارشی در ۱۲ فوریه تحلیل کرده است که بازار نفت در بسیاری از مناطق تحت فشار عرضه است. به ویژه به دلیل آن که عربستان قصد افزایش صادرات نفت به چین در ماه مارس را دارد و کاهش قیمت‌های رسمی فروش باعث شده نفت عربستان در مقایسه با سایر عرضه‌کنندگان رقابتی‌تر شود.

از سوی دیگر، روسیه برای فروش نفت خود در آسیا، به‌خصوص نفت خام اورال، ناچار به ارائه تخفیف‌های بیشتر است. دلیل این روند، عقب‌نشینی هند از خرید نفت روسیه است و چین نیز ظرفیت جذب نامحدود ندارد. در همین زمینه، ایران و روسیه در چین رقیب مستقیم یکدیگرند و بدون تخفیف قیمتی قابل توجه، جابه‌جایی سهم بازار سخت است.

کپلر در این گزارش به موضوع جالبی اشاره کرده است. نفت ایران حدود ۱۰.۵ دلار کمتر از قیمت نفت برنت فروخته می‌شود.

رقابت روسیه و ایران بر سر افزایش تخفیف‌های نفتی به چین

قیمت نفت اورال روسیه در بازار آسیا بیش از پیش تضعیف شده، زیرا گزارش‌ها حاکی از آن است که هند خرید محموله‌های تحویلی در ماه آوریل را کند کرده و حتی شاید به‌طور کامل متوقف کرده باشد. تاکنون هیچ تایید رسمی یا دستورالعمل علنی از سوی دولت هند به پالایشگاه‌ها صادر نشده که نشان دهد این کشور پس از توافق تجاری با آمریکا برای کاهش تعرفه‌ها، قصد فاصله گرفتن از تجارت انرژی با روسیه را دارد.

با این حال، نایارا انرژی که تحت تحریم قرار دارد، قرار است پالایشگاه وادینار خود با ظرفیت ۴۰۰ هزار بشکه در روز را در ماه آوریل برای تعمیرات از مدار خارج کند. یعنی یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان نفت روسیه در هند به طور موقت خریدش را قطع یا خیلی کم می‌کند. اقدامی که به‌طور محسوسی تقاضای هند برای نفت روسیه را کاهش خواهد داد.

در چنین شرایطی، طبق داده‌های آرگوس مدیا، تخفیف نفت اورال نسبت به نفت برنت در مبنای تحویل هند، از حدود ۱۱ دلار در هفته گذشته به ۱۱.۹ دلار در هر بشکه افزایش یافته که ضعیف‌ترین سطح از ژوئن ۲۰۲۳ محسوب می‌شود.

انتظار می‌رود پیشنهادهای فروش اورال در چین نیز بیشتر تضعیف شود، زیرا فروشندگان فقط می‌توانند روی پالایشگاه‌های مستقل برای جذب محموله‌هایی حساب کنند که از سوی هند کنار گذاشته شده‌اند. نفت اورال با تحویل ماه مارس در حال حاضر حدود ۱۱ دلار زیر قیمت برنت معامله می‌شود که به طور تقریبی هم‌سطح با نفت سبک ایران در حدود ۱۰.۵ دلار زیر برنت است.

این در حالی است که واردات دریایی نفت روسیه به چین در ماه ژانویه حتی بدون مشارکت پالایشگاه‌های دولتی به رکورد ۱.۷۲ میلیون بشکه در روز رسیده، موضوعی که نشان می‌دهد ظرفیت تقاضای اضافی احتمالا محدود است. با این حال، تا زمانی که قیمت اورال به‌طور معناداری پایین‌تر از نفت ایران نیاید، بعید است پالایشگاه‌های مستقل چین خرید خود از نفت روسیه را به شکل قابل توجهی افزایش دهند. بسته به اینکه عقب‌نشینی هند از خرید نفت روسیه یک اتفاق مقطعی باشد یا به یک تغییر ساختاری در سیاست‌ها تبدیل شود، این وضعیت می‌تواند در کوتاه‌مدت به انباشت ذخایر شناور نفت روسیه منجر شود و در بلندمدت حتی مسکو را وادار به کاهش تولید نفت کند.

تخفیف نفت سبک ایران ۱۰.۵ دلار به ازای هر بشکه است

موضوعی که در گزارش کپلر حائز اهمیت است، میزان تخفیف نفتی ایران است. آن‌طور که کپلر مدعی شده، میزان تخفیف نفتی ایران به چین حدود ۱۰.۵ دلار به ازای هر بشکه نسبت به نفت برنت است.

این به‌آن معناست که ایران برای فروش نفت تحریمی خود، بیش از ۱۰ دلار تخفیف به ازای هر بشکه به چین می‌دهد. یعنی حتی اگر میزان صادرات نفت ایران یک میلیون بشکه در روز در نظر گرفته شود، روزانه ۱۰ میلیون و ۵۰۰ هزار دلار تخفیف نفتی داده می‌شود تا نفت ایران به فروش برسد.

در شرایطی که اقتصاد ایران به درآمدهای نفتی وابسته است، ارائه تخفیف‌های بالا برای به فروش رساندن نفت تحریمی، وضعیت را اسفناک‌تر از همیشه می‌کند. با این که گفته می‌شود چاره‌ای جز ارائه تخفیف‌های نفتی برای فروش نفت تحریمی ایران وجود ندارد، کاهش درآمدهای نفتی به وضوح در کشور مشخص است.

عکس | آزمایشگاه چین به فضا پرتاب شد!

ایسنا نوشت: به گفته آژانس فضایی سرنشین دار چین، آزمایشگاه فضایی منگتیان(Mengtian) آزمایش‌های نهایی خود را قبل از پرتاب می‌گذراند.

به گفته آژانس فضایی سرنشین دار چین، ماژول آزمایشگاه فضایی منگتیان چین و موشک حامل آن یعنی موشک لانگ مارچ ۵ بی صبح روز سه‌شنبه به یک برج خدمات منتقل شدند تا قبل از پرواز برنامه‌ریزی شده در روزهای آینده آزمایشات نهایی را انجام دهند. این آژانس در یک خبر کوتاه گفت که کار آماده‌سازی پیش از پرتاب در مرکز پرتاب فضایی ونچانگ در جنوبی‌ترین بخش جزیره هاینان در حال انجام است اما جزئیات بیشتری ارائه نشد.

عکس | آزمایشگاه چین به فضا پرتاب شد!

منگتیان ، دومین جزء آزمایشگاهی ایستگاه فضایی تیانگونگ چین، در اوایل ماه اوت با کشتی به ونچانگ منتقل شد و اوایل این ماه سوخت را در مرکز پرتاب فضایی ونچانگ دریافت کرد.

به گفته طراحان آن در آکادمی فناوری فضایی چین، این ماژول آزمایشگاهی حدود ۱۷ متر طول، ۴ متر قطر و بیش از ۲۰ تن وزن دارد.

عکس | آزمایشگاه چین به فضا پرتاب شد!

تجهیزات علمی نصب شده بر روی آن برای مطالعات ریزگرانش و انجام آزمایش‌هایی در حوزه فیزیک سیالات، علم مواد، علم احتراق و فیزیک بنیادی استفاده خواهد شد.

ونتیان، اولین ماژول آزمایشگاهی ایستگاه تیانگونگ، در ۲۴ ژوئیه سوار بر موشک سنگین باربری لانگ مارچ ۵ بی از مرکز فضایی ونچانگ پرتاب شد.

عکس | آزمایشگاه چین به فضا پرتاب شد!

تیانگونگ در حال حاضر از چهار ماژول تشکیل شده است: ماژول اصلی تیانه، آزمایشگاه ونتیان، فضاپیما باری تیانژو ۴ و فضاپیمای شنژو ۱۴.

پس از اتصال منگتیان به تیانگونگ، ایستگاه یک ساختار T شکل خواهد داشت و فضانوردان ۱۱۰ متر مکعب در فضای قابل استفاده خود خواهند داشت.

پس از این آزمایشگاه، فضاپیما باری تیانژو ۵ و خدمه شنژو ۱۵ قرار است تا پایان سال جاری میلادی به این پایگاه عظیم مداری برسند.

درباره آزمایشگاه فضایی ونتیان چین چه می‌دانید؟

چین طی ماه‌های گذشته اولین آزمایشگاه تحقیقاتی خود موسوم به ونتیان(Wentian) را به فضا ارسال کرد. ونتیان که اولین ماژول آزمایشگاهی ایستگاه تیانگونگ است، در ۲۴ ژوئیه توسط موشک سنگین باربری لانگ مارچ ۵ بی از مرکز پرتاب ونچانگ پرتاب شد. این فضاپیمای ۲۳ تنی بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین فضاپیمای چینی است که تا به حال در مدار زمین مستقر شده است و از سه بخش اصلی که شامل یک محفظه کار خدمه، یک کابین هوابند و یک ماژول خدمات بدون فشار است، تشکیل شده است.

پنل‌های خورشیدی منعطف این آزمایشگاه بزرگ‌ترین پنل در نوع خود در چین هستند. زمانی که به طور کامل باز شوند، بیش از ۵۵ متر طول دارند و مساحت آنها نزدیک به ۲۸۰ متر مربع است.

طراح این ماژول گفته است که این ماژول همچنین دارای سه اتاق خواب مجزا و یک بخش مستقل برای بهداشت شخصی است. ونتیان همچنین دارای یک بازوی رباتیک پنج متری است که می‌توان از آن برای جابجایی تجهیزات کوچک و متوسط استفاده کرد.

وزن ماژول تحقیقاتی ونتیان ۲۳ تن و معادل شش فیل بالغ آسیایی است و طول آن نیز ۵۵ متر و قطر آن ۴.۲ متر است. این ماژول دارای هشت کابین علمی است که می‌توان به کابین زیست اکولوژی، کابین زیست فناوری، کابین گرانش متغیر، کابین دستکش(glove cabinet)، کابین ذخیره دمای پایین و سه کابین ذخیره اشاره کرد.

از برنامه‌های تحقیقاتی که قرار است فضانوردان در این ماژول انجام دهند می‌توان به آزمایش حیوانات(مگس میوه و گورخرماهی) و رشد گیاهانی مانند رشادی اشاره کرد.

هم اکنون سه فضانورد در ایستگاه فضایی تیانگونگ حضور دارند. چین در حال حاضر برای پرتاب ماژول منگتیان(Mengtian) که سومین و آخرین ماژول تیانگونگ است، آماده می‌شود. این ماژول ۵۸.۷ فوتی(۱۷.۹ متر)، تقریبا ۲۰ تن وزن دارد و قرار است در ماه اکتبر پرتاب شود. این ماموریت سومین پرتاب ماژول چین در کمتر از ۱۸ ماه خواهد بود و ایستگاه فضایی T شکل تیانگونگ را تکمیل خواهد کرد. اندازه ایستگاه فضایی تکمیل‌شده تیانگونگ، به همراه فضاپیماهایی که به آن متصل خواهند شد حدود ۲۰ درصد ایستگاه فضایی بین‌المللی خواهد بود.