خبرگزاری مهر، گروه سیاست؛ در آستانه آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم و همزمان با سالروز افتتاح نخستین دوره مجلس شورای اسلامی، حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی در پیامی، ضمن تبیین جایگاه مجلس در نظام جمهوری اسلامی، مجموعه‌ای از اولویت‌ها، الزامات و راهبردهای پیش روی قوه مقننه را تشریح کردند.

رهبر انقلاب در ابتدای پیام، با تأکید بر اینکه مجلس شورای اسلامی «عصاره ملت»، «مظهر مردم‌سالاری دینی» و «رکن قانون و قانون‌گذاری» در جمهوری اسلامی است، بر نقش بی‌بدیل این نهاد در اعمال اراده مردم تأکید کردند. آنچه در این بخش از پیام برجسته است، صرفاً بازخوانی جایگاه حقوقی مجلس نیست، بلکه پیوند میان تحولات اجتماعی اخیر و مسئولیت نمایندگان است.

رهبر انقلاب با اشاره به «دفاع مقدس سوم» و پیامدهای آن، معتقدند ملت ایران در آزمون‌های اخیر، سطحی جدید از ایمان، امید، مقاومت و کنشگری را به نمایش گذاشته و به تعبیر ایشان «ارتقای تراز مردم ایران» رخ داده است. بر این اساس، پیام اصلی آن است که اگر ملت به سطحی جدید از بلوغ، انسجام و مسئولیت‌پذیری رسیده، مجلس نیز باید خود را با این تراز جدید هماهنگ کند. در واقع، رهبر انقلاب از نمایندگان می‌خواهند صرفاً بازتاب‌دهنده وضعیت موجود جامعه نباشند، بلکه نماینده ملتِ ارتقایافته و پیشرو باشند.

«ملت مبعوث شده»؛ کلیدواژه مهم پیام

بی‌تردید یکی از مهم‌ترین مفاهیم مطرح‌ شده در این پیام، تعبیر «ملت مبعوث شده» است؛ مفهومی که چندین بار در متن مورد اشاره قرار گرفته است. در ادبیات سیاسی جمهوری اسلامی، بعثت معمولاً مفهومی مرتبط با تحول بنیادین، آگاهی تاریخی و ورود به مرحله‌ای جدید از مسئولیت‌پذیری اجتماعی است.

رهبر انقلاب با به‌کارگیری این تعبیر، معتقدند ملت ایران پس از عبور از بحران‌ها، جنگ‌ها و فشارهای خارجی، وارد مرحله‌ای تازه از خودآگاهی و کنش تاریخی شده است. بر همین اساس، نمایندگان مجلس نیز باید خود را در تراز این تحول بازتعریف کنند. از نگاه رهبر انقلاب، نمایندگی تنها یک مسئولیت اداری یا سیاسی نیست؛ بلکه مأموریتی تمدنی و تاریخی است که باید متناسب با شرایط جدید کشور ایفا شود.

مجلس؛ خط مقدم حکمرانی در دوران جدید

یکی دیگر از محورهای مهم پیام، توصیف جایگاه نمایندگی مجلس به عنوان «سنگر خط مقدم تحول» است.

رهبر انقلاب در این بخش، مسئولیت نمایندگان را از سطح قانون‌گذاری صرف فراتر برده و آنان را بخشی از جبهه پیشرفت و نوسازی کشور معرفی می‌کنند. در این چارچوب، مجلس باید ضمن حفظ استقلال قوه مقننه، در تعامل و هم‌افزایی با دولت و سایر نهادها عمل کند.

این نگاه، بیانگر تأکید بر حکمرانی هماهنگ و هم‌افزا در شرایط کنونی کشور است؛ شرایطی که به باور رهبر انقلاب، نیازمند بسیج همه ظرفیت‌های نظام برای عبور از چالش‌های اقتصادی، اجتماعی و زیرساختی است.

اقتصاد؛ اولویت نخست مجلس در سال ۱۴۰۵

بررسی محتوای پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی نشان می‌دهد که مسائل اقتصادی همچنان در صدر اولویت‌های مورد تأکید رهبر انقلاب قرار دارد.

ایشان مجموعه‌ای از محورهای اقتصادی شامل مهار تورم و گرانی، رونق تولید، افزایش اشتغال، مدیریت نقدینگی، مبارزه با فساد مالی، رفع دغدغه‌های معیشتی مردم، محرومیت‌زدایی، بازسازی خسارات ناشی از جنگ‌ را به عنوان محورهای اصلی فعالیت مجلس معرفی کرده‌اند.

نکته قابل توجه آن است که رهبر انقلاب علاوه بر پرداختن به مسائل جاری اقتصاد، به موضوع بازسازی و نوسازی خسارات جنگ‌های اخیر نیز اشاره کرده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد کشور وارد مرحله جدیدی از برنامه‌ریزی اقتصادی شده و مجلس باید در تدوین چارچوب‌های قانونی این فرآیند نقش محوری ایفا کند.

اصلاح برنامه هفتم؛ مطالبه‌ای مهم از مجلس

در بخش دیگری از پیام، رهبر انقلاب به صورت مشخص از «اصلاح برنامه هفتم پیشرفت» و افزودن الزامات مرتبط با بازسازی و نوسازی کشور سخن گفته‌اند. این بخش از پیام را می‌توان یکی از مهم‌ترین مطالبات اجرایی از مجلس دوازدهم دانست، چراکه نشان می‌دهد شرایط جدید کشور ایجاب می‌کند برخی برنامه‌های توسعه‌ای با واقعیت‌های نوظهور تطبیق پیدا کند. به عبارت دیگر، از نگاه رهبر انقلاب، برنامه‌ریزی توسعه بدون لحاظ آثار تحولات امنیتی، اقتصادی و زیرساختی اخیر نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای کشور باشد.

امیدآفرینی؛ مأموریت سیاسی مجلس

یکی از مهم‌ترین فرازهای پیام، تأکید بر نقش مجلس در امیدآفرینی است. رهبر انقلاب تصریح می‌کنند که جامعه بیش از هر چیز نیازمند مشاهده نشانه‌های واقعی امید، ثبات و چشم‌انداز روشن آینده است. از این منظر، امیدآفرینی صرفاً یک شعار تبلیغاتی نیست، بلکه محصول تصمیمات، قوانین، مواضع و عملکردهای واقعی مسئولان است.

ایشان معتقدند نطق‌ها، مصوبات و مواضع نمایندگان می‌تواند مجلس را به نهادی پیشران در ایجاد امید اجتماعی تبدیل کند. این بخش از پیام، هشداری ضمنی هم دارد؛ اینکه هرگونه رفتار سیاسی تنش‌آفرین، اختلاف‌ساز یا فاقد پشتوانه کارشناسی می‌تواند سرمایه امید اجتماعی را تضعیف کند.

بازگشت به رهنمودهای رهبر شهید انقلاب؛ تأکید بر تداوم یک مکتب حکمرانی

رهبر انقلاب در بخش دیگری از پیام، نمایندگان را به مطالعه دقیق بیانات سال‌های گذشته «قائد عظیم‌الشأن شهید» خطاب به مجلس توصیه می‌کنند. این توصیه نشان می‌دهد از منظر ایشان، مجموعه رهنمودهای ارائه‌شده در سال‌های گذشته از سوی رهبر شهید انقلاب اسلامی، همچنان ظرفیت راهبری و هدایت مجلس را دارد و باید به عنوان یک ذخیره تجربی و عملیاتی مورد استفاده قرار گیرد.

در واقع، رهبر انقلاب بر استمرار یک مکتب حکمرانی تأکید دارند؛ مکتبی که عناصر آن شامل مردم‌گرایی، عدالت‌خواهی، فسادستیزی، عقلانیت، شجاعت و استقلال است.

وحدت ملی؛ مهم‌ترین سرمایه پساجنگ

شاید بتوان گفت مهم‌ترین محور سیاسی پیام رهبر انقلاب، تأکید ویژه بر «وحدت ملی» است.

ایشان انسجام شکل‌گرفته حول پرچم جمهوری اسلامی ایران را یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی و از عوامل اصلی پیروزی در برابر دشمنان معرفی می‌کنند.

رهبر انقلاب هشدار می‌دهند که دشمن پس از ناکامی در عرصه نظامی و فشارهای اقتصادی، اکنون به دنبال ایجاد شکاف اجتماعی و تفرقه داخلی است تا از این طریق اهداف خود را محقق کند. از همین رو، ایشان همه جریان‌های سیاسی، نخبگان و به‌ویژه نمایندگان مجلس را به پرهیز از اختلافات بی‌حاصل و برجسته‌سازی شکاف‌های اجتماعی فرا می‌خوانند. این بخش از پیام نشان می‌دهد که از نگاه رهبر انقلاب، حفظ انسجام ملی نه یک توصیه اخلاقی، بلکه یک ضرورت راهبردی برای امنیت و پیشرفت کشور است.

دیپلماسی پارلمانی و موقعیت جدید ایران

رهبر انقلاب همچنین به موضوع دیپلماسی پارلمانی و توجه هوشمندانه به موقعیت جدید ایران در منطقه و جهان اشاره کرده‌اند. این بخش از پیام حاکی از آن است که مجلس صرفاً یک نهاد قانون‌گذار داخلی نیست، بلکه می‌تواند در عرصه بین‌المللی نیز نقش‌آفرینی کند.

بر این اساس و در شرایطی که جایگاه منطقه‌ای و بین‌المللی ایران دستخوش تحولات مهمی شده، مجلس می‌تواند از طریق ارتباطات بین‌المجالس، دیپلماسی عمومی و رایزنی‌های سیاسی در تقویت منافع ملی نقش مؤثری ایفا کند.

نقشه راه مجلس در آغاز سال سوم

با همه این تفاسیر، پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت سالروز افتتاح نخستین دوره مجلس شورای اسلامی را می‌توان فراتر از یک پیام مناسبتی، سندی راهبردی برای آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم دانست.

در این پیام، چهار محور کلیدی بیش از سایر موضوعات برجسته شده است:

۱. ارتقای جایگاه مجلس متناسب با «تراز ملت مبعوث شده».

۲. تمرکز بر حل مسائل اقتصادی و معیشتی مردم و نوسازی کشور.

۳. امیدآفرینی و ترسیم چشم‌انداز روشن برای جامعه.

۴. حفظ وحدت ملی و مقابله با پروژه تفرقه‌افکنی دشمن.

بر این اساس، مجلس دوازدهم در آغاز سال سوم فعالیت خود با مأموریتی چندوجهی مواجه است؛ مأموریتی که از یک سو حل مشکلات روزمره مردم را مطالبه می‌کند و از سوی دیگر، نقش‌آفرینی در طراحی آینده ایران پساجنگ و تثبیت دستاوردهای ملی را بر عهده این نهاد قرار می‌دهد. از همین منظر، پیام رهبر انقلاب را می‌توان نقشه راهی برای تبدیل مجلس به موتور محرک حکمرانی، امیدآفرینی و پیشرفت در مرحله جدید حیات جمهوری اسلامی ایران ارزیابی کرد.

خبرگزاری مهر_ گروه سیاست: در رژه رسمی دو روز پیش نیروهای مسلح ارمنستان، آنچه از مقابل جایگاه عبور کرد، فقط یک سامانه دفاعی نبود؛ بلکه نماد شکسته شدن انحصار تسلیحاتی غرب و اثبات قدرت صادراتی صنعت دفاعی ایران بود. سامانه پدافند هوایی برد کوتاه «مجید» برای نخستین بار به صورت رسمی در صفوف ارتش ارمنستان ظاهر شد و ماه‌ها شایعه را به واقعیت تبدیل کرد.

تأیید رسمی صادرات «مجید» به ایروان

رژه اخیر ارمنستان فراتر از یک نمایش نظامی معمولی بود. تصاویر شفاف از سامانه پدافند هوایی «مجید» ایرانی بر روی خودروهای نظامی ارمنستان، تمام تردیدها را برطرف کرد. این رویداد، مهم‌ترین تأیید رسمی تاکنون از صادرات موفق یکی از پیشرفته‌ترین محصولات دفاع هوایی کوتاه‌برد ایران به خارج محسوب می‌شود.

از شایعه تا واقعیت آشکار

سال‌های متمادی گزارش‌های پراکنده‌ای درباره همکاری تسلیحاتی ایران و ارمنستان وجود داشت، اما سند محکمی در دست نبود. این بار ارمنستان خودش پرده را کنار زد. خودروهای حامل سامانه مجید با مشخصات فنی آشنا — از جمله کانتینر موشک، رادار و سیستم فرماندهی — در رژه حاضر بودند و کارشناسان نظامی بین‌المللی بلافاصله آن را شناسایی کردند.

نسخه پیشرفته؛ نشانه اعتماد کامل

ارمنستان نسخه به‌روز و کامل سامانه مجید را دریافت کرده است. این سامانه بر روی شاسی یک خودرو اروپایی نصب شده و مجهز به جرثقیل یکپارچه برای بارگذاری سریع موشک در میدان نبرد است. این ویژگی تحرک، پایداری عملیاتی و توان پشتیبانی در شرایط جنگی را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد.

انتخاب دقیق ارمنستان، نشان‌دهنده اعتماد کامل ایروان به کیفیت، قابلیت اطمینان و پشتیبانی فنی ایران است.

ویژگی های فنی رادار سامانه مجید

سامانه مجید (نسخه صادراتی: AD-08) اساساً یک سیستم پدافند هوایی کوتاه‌برد و ارتفاع‌پست است که ویژگی اصلی آن رویکرد غیرفعال (Passive) است.

در نسخه استاندارد ایرانی، این سامانه عمدتاً به سامانه الکترواپتیکی پیشرفته (EO/IR) متکی است و شامل دوربین دید روزانه، دوربین حرارتی و مسافت‌یاب لیزری می‌شود. این ترکیب اجازه می‌دهد اهداف را بدون انتشار امواج راداری شناسایی کند و سامانه را به یک «قاتل خاموش» تبدیل می‌نماید.

مشخصات کلی کشف و درگیری:

– برد کشف الکترواپتیکی: حدود ۱۲ تا ۱۵ کیلومتر

– برد درگیری: حداکثر ۸ کیلومتر

– ارتفاع درگیری: ۲۰ متر تا ۶ کیلومتر

اما در نسخه تحویل‌شده به ارمنستان، یک رادار کشف و شناسایی کوتاه‌برد جدید مشاهده شد که پیش از این در تصاویر عمومی سامانه ایرانی دیده نشده بود. این رادار مکمل:

– احتمالاً از نوع آرایه فازی مسطح است.

– نقش کشف اولیه و هدایت سامانه الکترواپتیکی را بر عهده دارد.

– عملکرد بهتری در شرایط جوی نامناسب (مه، باران، گردوغبار) ارائه می‌دهد.

– همزمان به عنوان مرکز فرماندهی و کنترل آتشبار عمل می‌کند.

این رادار فعال، زمان واکنش سامانه را کاهش می‌دهد و قابلیت پردازش همزمان چندین هدف را فراهم می‌سازد، در حالی که هدایت نهایی موشک همچنان از طریق seeker حرارتی غیرفعال انجام می‌شود.

قابلیت‌های کلیدی:

– مقاومت بالا در برابر جنگ الکترونیک

– تحرک عالی با جرثقیل یکپارچه برای بارگذاری سریع

– مناسب مقابله با پهپادها، موشک‌های کروز کم‌ارتفاع و بالگردها

کارنامه‌ای نوشته‌شده در میدان واقعی جنگ

ارمنستان این سامانه را بر اساس عملکرد واقعی انتخاب کرده است. مجید در درگیری‌های اخیر ایران علیه پهپادهای شناسایی و تهاجمی دشمن، عملکرد موفق و اثبات‌شده‌ای داشته است. توانایی کشف، رهگیری و انهدام اهداف کوچک و کم‌ارتفاع در محیط جنگ الکترونیک، آن را به گزینه‌ای جذاب برای کشورهایی تبدیل کرده که با تهدید پهپادی مواجه هستند.

پیام استراتژیک ارمنستان: تنوع‌بخشی و استقلال

ارمنستان پس از تجربه جنگ قره‌باغ، سیاست تنوع منابع تسلیحاتی را به طور جدی دنبال می‌کند. خرید مجید ایرانی در کنار تجهیزات دیگر، نشان‌دهنده تلاش ایروان برای کاهش وابستگی به تأمین‌کنندگان محدود و ایجاد تعادل استراتژیک است.

این انتخاب، پیام روشنی به قدرت‌های بزرگ ارسال می‌کند: اعتبار تسلیحاتی ایران دیگر ادعا نیست، بلکه محصولی است که در میدان جنگ واقعی امتحان خود را پس داده.

جمع‌بندی

رژه ارمنستان سندی محکم بر بلوغ صنعت دفاعی ایران و ورود آن به مرحله صادرات محصولات راهبردی است. سامانه‌ای که دیروز آسمان ایران را در برابر تهدیدات حفظ می‌کرد، امروز آسمان قفقاز را پوشش می‌دهد.

«مجید» فراتر از یک سامانه پدافندی، نماد خودباوری، تاب‌آوری و قدرت رقابت صنعت دفاعی ایران در بازار جهانی است — آن هم در شرایطی که بسیاری تلاش کردند این صنعت را منزوی کنند.

به گزارش آرمان آرا به نقل از سپاه نیوز، وزارت خزانه‌داری آمریکا اخیرا از تحریم نهاد مدیریت آبراه خلیج فارس خبر داد.

بر همین اساس این نهاد ضمن محکومیت این اقدام، تحریم‌شدن توسط کشوری را که رئیس آن به دزدی دریایی افتخار می‌کند، نشانه‌ای از عملکرد مثبت خود می‌داند.

علی رغم اقدامات تنش‌زای ایالات متحده در آب‌های خلیج فارس و دریای عمان، این نهاد در راستای تسهیل تردد، بی‌وقفه به بررسی و ارائه مجوز عبور به شناورهای غیرمتخاصم ادامه می‌دهد و به زودی آماری از ماه اول فعالیت نهاد PGSA منتشر خواهد شد.

به گزارش آرمان آرا، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی و رئیس هیئت مذاکره‌کننده ایران در پیامی ۳ بندی موضع صریح ایران در خصوص مذاکره با آمریکا را اعلام کرد.

در این پیام آمده است:

۱️_ما امتیازات را نه با گفتگو، بلکه با موشک‌ها می‌گیریم، در مذاکره فقط آن‌ها را تفهیم می‌کنیم.

۲️_ اعتمادی به تضمین‌ها و حرف‌ها نداریم، فقط رفتارها معیار است. هیچ اقدامی پیش از اقدام طرف مقابل انجام نخواهد شد.

۳️_پیروز هر توافقی کسی است که از فردای آن، بهتر برای جنگ آماده شود.

خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، در ماه‌های پس از جنگ چهل‌روزه با ایران تلاش گسترده‌ای را آغاز کرده تا از یک شکست راهبردی، روایتی پیروزمندانه برای افکار عمومی داخلی و خارجی بسازد. اما واقعیت‌های میدانی، هزینه‌های اقتصادی و واکنش رسانه‌ها و نخبگان سیاسی آمریکا نشان می‌دهد این روایت‌سازی نه تنها موفق نبوده، بلکه به تشدید شکاف‌های داخلی در آمریکا نیز منجر شده است.

در نگاه کاخ سفید، جنگی که با هدف تضعیف توان منطقه‌ای ایران آغاز شده بود، قرار بود به نمایش قدرت آمریکا و بازتثبیت هژمونی آن در غرب آسیا تبدیل شود. اما آنچه در عمل رخ داد، فرسایش سیاسی، افزایش هزینه‌های اقتصادی و شکل‌گیری موجی از انتقادات داخلی بود که اکنون خود دولت ترامپ را در موقعیت دفاعی قرار داده است.

روایت سازی کاخ سفید در کانون انتقادات

در همین راستا، رسانه‌های مهم آمریکایی نیز نسبت به روایت رسمی کاخ سفید واکنش نشان داده‌اند. روزنامه نیویورک تایمز در یادداشتی تند و انتقادی، با لحنی تحقیرآمیز نوشت: «آقای ترامپ، این طعم تلخ شکست است، نه شام پیروزی!» این جمله کوتاه اما سنگین، بازتابی از تغییر فضای رسانه‌ای در داخل آمریکاست؛ فضایی که در آن حتی رسانه‌های جریان اصلی نیز حاضر به پذیرش روایت رسمی دولت نیستند.

این روزنامه در ادامه گزارش خود تأکید می‌کند که دستاوردهای ادعایی ترامپ در جنگ علیه ایران، در عمل با پیامدهای سنگین و غیرقابل کنترل همراه شده است. از افزایش هزینه‌های نظامی گرفته تا فشارهای اقتصادی بر طبقات متوسط و پایین جامعه آمریکا، همه نشان می‌دهد که هزینه‌های این درگیری بسیار فراتر از برآوردهای اولیه بوده است.

انتقادات در سطوح سیاسی

در سطح سیاسی نیز انتقادات از دولت ترامپ رو به افزایش است. سالود کارباجال، نماینده کنگره آمریکا، با انتشار نتایج یک نظرسنجی که نشان می‌دهد حدود ۷۷ درصد آمریکایی‌ها معتقدند سیاست‌های ترامپ موجب افزایش هزینه‌های زندگی شده، به شدت از عملکرد دولت انتقاد کرد. او در واکنشی صریح نوشت: «مردم آمریکا به‌حق از این موضوع ناراضی‌اند که قیمت خواربار، بنزین و دیگر کالاهای ضروری به دلیل جنگ غیرقانونی ترامپ سر به فلک کشیده است. این دولت خانواده‌ها را زیر فشار گذاشته بدون اینکه پایانی برای آن وجود داشته باشد.»

این مواضع نشان می‌دهد که پیامدهای جنگ تنها به عرصه نظامی یا ژئوپلیتیک محدود نمانده، بلکه به طور مستقیم وارد زندگی روزمره شهروندان آمریکایی شده است. افزایش قیمت انرژی، اختلال در زنجیره تأمین و رشد تورم، همگی به عنوان پیامدهای مستقیم یا غیرمستقیم سیاست‌های تنش‌زای دولت ترامپ مورد اشاره قرار می‌گیرند.

ظهور و بروز بحران چندلایه برای واشنگتن

در چنین شرایطی، جنگی که قرار بود ایران را تضعیف کند و موقعیت منطقه‌ای آمریکا را تثبیت نماید، اکنون به بحرانی چندلایه برای خود واشنگتن و شخص ترامپ تبدیل شده است. شکاف داخلی در سیاست آمریکا، افزایش نارضایتی عمومی و تضعیف اعتماد به روایت‌های رسمی دولت، از جمله پیامدهای مهم این وضعیت است.

از سوی دیگر، تلاش ترامپ برای ساخت یک «روایت پیروزی» با مانع جدی افکار عمومی مواجه شده است. بخش قابل توجهی از جامعه آمریکا امروز نه تنها این روایت را نمی‌پذیرد، بلکه آن را نوعی فریب سیاسی برای پوشاندن واقعیت‌های شکست و ناکامی می‌داند. در نتیجه، فاصله میان کاخ سفید و افکار عمومی به شکل بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است.

در حوزه رسانه‌ای نیز وضعیت مشابهی دیده می‌شود. بسیاری از تحلیلگران مستقل آمریکایی معتقدند که دولت ترامپ در تلاش است با برجسته‌سازی برخی دستاوردهای محدود، تصویر کلی شکست در جنگ را مخدوش کند. اما گستردگی پیامدهای اقتصادی و سیاسی این درگیری باعث شده چنین تلاش‌هایی اثرگذاری محدودی داشته باشد.

در واقع، آنچه امروز در آمریکا در حال وقوع است، صرفا یک اختلاف سیاسی معمولی نیست، بلکه نوعی بحران روایت است. دولت تلاش می‌کند خود را پیروز یک جنگ معرفی کند، در حالی که بخش قابل توجهی از رسانه‌ها، نخبگان سیاسی و افکار عمومی، نتیجه این جنگ را چیزی جز یک ناکامی پرهزینه نمی‌دانند.

افزون بر این، فشار اقتصادی ناشی از جنگ، به یکی از محورهای اصلی انتقاد از دولت تبدیل شده است. افزایش قیمت کالاهای اساسی، رشد هزینه انرژی و فشار بر بودجه خانوارها، همگی به عنوان پیامدهای مستقیم سیاست‌های جنگ‌طلبانه دولت مطرح می‌شوند. این وضعیت باعث شده حتی حامیان پیشین ترامپ نیز در مواضع خود بازنگری کنند.

در سطح کلان‌تر، این تحولات نشان می‌دهد که سیاست خارجی تهاجمی و مبتنی بر درگیری نظامی، دیگر مانند گذشته نمی‌تواند بدون هزینه‌های سنگین داخلی ادامه یابد. جامعه آمریکا نسبت به پیامدهای اقتصادی جنگ‌ها حساس‌تر شده و تحمل کمتری در برابر ماجراجویی‌های خارجی از خود نشان می‌دهد.

جمع بندی

در نهایت، جنگ چهل‌روزه با ایران، نه تنها به اهداف اعلامی خود نرسید، بلکه به نقطه‌ای برای تشدید بحران داخلی در آمریکا تبدیل شد. ترامپ اکنون در شرایطی قرار دارد که باید میان واقعیت‌های سخت اقتصادی و سیاسی و تلاش برای حفظ روایت پیروزی، یکی را انتخاب کند؛ انتخابی که هر دو مسیر آن، هزینه‌های سنگینی برای دولت او به همراه خواهد داشت.

آنچه امروز بیش از هر چیز آشکار شده، این است که میدان جنگ تنها در جغرافیای خاورمیانه تعیین تکلیف نمی‌شود، بلکه پیامدهای آن به قلب سیاست و اقتصاد آمریکا نیز بازگشته است؛ جایی که روایت پیروزی دیگر به سادگی قابل ساختن نیست و واقعیت‌ها دیر یا زود خود را بر آن تحمیل می‌کنند.

خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نه‌تنها اهداف اعلامی این عملیات محقق نشده، بلکه شواهد فزاینده‌ای از بن‌بست راهبردی و شکست‌های میدانی و سیاسی برای طرف‌های متجاوز در حال آشکار شدن است. این جنگ که با حملات گسترده و کشتار غیرنظامیان از جمله دانش‌آموزان بی‌گناه آغاز شد، به‌سرعت ابعاد انسانی، امنیتی و اقتصادی گسترده‌ای پیدا کرده و واکنش‌های متفاوتی را در رسانه‌های بین‌المللی برانگیخته است. هرچند آتش بس دو هفته ای حاصل شد و درا دامه هم توسط ترامپ تمدید شد اما هنوز تا پایان واقعی این تجاوز مسیر پیچیده ای در پیش است.

رسانه‌های جهان هر یک با رویکردهای خاص خود، تلاش کرده‌اند روایت این جنگ را شکل دهند؛ بررسی این بازتاب‌ها می‌تواند تصویری روشن‌تر از وضعیت واقعی جنگ و چشم‌انداز آن ارائه دهد.

رسانه های عربی و منطقه ای

المیادین در مقاله ای تأکید کرد که بنیامین نتانیاهو به‌سادگی با نتایج مذاکرات آمریکا و ایران کنار نخواهد آمد و تلاش خواهد کرد هرگونه توافق احتمالی را ناکام بگذارد. نویسنده معتقد است هدف اصلی نتانیاهو تحقق «پیروزی مطلق» است؛ یعنی خلع سلاح کامل حماس، جهاد اسلامی و حزب‌الله و حتی تغییر نظام سیاسی ایران، و به همین دلیل او هیچ توافقی را که کمتر از این اهداف باشد نمی‌پذیرد.

به باور نویسنده، نتانیاهو ابتدا می‌کوشد دونالد ترامپ را از امضای تفاهم‌نامه‌ای که گفته می‌شود میان واشنگتن و تهران در آستانه نهایی‌شدن است، منصرف کند و اگر موفق نشود، در مرحله بعد تلاش خواهد کرد روند اجرای آن را تخریب کند. او همچنان معتقد است که فشار نظامی بیشتر می‌تواند ایران را تضعیف یا حتی سرنگون کند و به همین دلیل سعی دارد ترامپ را به ورود به جنگی تازه علیه ایران ترغیب کند.

در مقابل، ترامپ اکنون با فشارهای داخلی و خارجی روبه‌رو است. در داخل آمریکا بسیاری معتقدند جنگ با ایران بیشتر در خدمت منافع شخصی نتانیاهو بوده است تا منافع آمریکا. در سطح جهانی نیز بسته‌شدن تنگه هرمز موجب اختلال در اقتصاد و زنجیره تأمین جهانی شده و واشنگتن را به سمت راه‌حل‌های دیپلماتیک سوق داده است.

بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای، پیش‌نویس تفاهم شامل تمدید آتش‌بس، بازگشایی تنگه هرمز، کاهش تحریم‌ها، آزادسازی بخشی از دارایی‌های ایران و تعویق بررسی جزئیات پرونده هسته‌ای است. نتانیاهو این توافق را به سود ایران می‌داند، زیرا به تهران امکان می‌دهد منابع مالی و توان منطقه‌ای خود را بازسازی کند، بدون آنکه برنامه موشکی و نفوذ منطقه‌ای‌اش محدود شود.

در پایان، نویسنده پیش‌بینی می‌کند که اگر نتانیاهو نتواند مانع امضای توافق شود، احتمالاً از طریق تشدید تنش در لبنان و حتی دامن‌زدن به بحران داخلی در این کشور، برای برهم‌زدن روند اجرای توافق تلاش خواهد کرد.

روزنامه رأی الیوم در مقاله ای نوشت که برخلاف ادعاهای پیروزمندانه دونالد ترامپ، جنگ اخیر علیه ایران نه‌تنها دستاورد راهبردی روشنی برای ایالات متحده آمریکا نداشته، بلکه واشنگتن را با مشکلاتی عمیق‌تر روبه‌رو کرده است. نویسنده تأکید می‌کند که ایران همچنان بر خطوط قرمز خود، یعنی حفظ برنامه غنی‌سازی اورانیوم و کنترل تنگه هرمز، پافشاری می‌کند و جنگ نیز این معادله را تغییر نداده است

در این گزارش آمده که ارتش آمریکا با تکیه بر تسلیحات بسیار پیشرفته و گران‌قیمت وارد نبرد شد؛سلاح‌هایی که تولید و جایگزینی آن‌ها زمان‌بر است. در مقابل، ایران از تاکتیک‌های نامتقارن شامل پهپادها، قایق‌های تندرو، مین‌های دریایی و موشک‌های ارزان‌قیمت استفاده کرده که تولید انبوه آن‌ها آسان‌تر است. نویسنده این وضعیت را به استفاده از «فراری در میدان تخریب خودروها» تشبیه می‌کند؛ یعنی آمریکا با تجهیزات پیچیده در برابر ابزارهای ساده اما پرشمار گرفتار شده است.

مقاله می‌گوید ارزیابی‌های داخلی پنتاگون با سخنان ترامپ تفاوت جدی دارد. به‌رغم حملات آمریکا، ساختار نظامی پراکنده و انعطاف‌پذیر ایران آسیب تعیین‌کننده‌ای ندیده و حتی توانسته خود را بازسازی کند همچنین برخی تحلیلگران معتقدند تصمیم ورود به جنگ بیشتر تحت تأثیر فشارهای سیاسی و حمایت از اسرائیل بوده تا ضرورت نظامی.

در ادامه، به نگرانی کشورهای عربی خلیج فارس اشاره می‌شود که از گسترش جنگ و آسیب‌پذیری تأسیسات نفتی و آب‌شیرین‌کن‌های خود هراس دارند. نویسنده نتیجه می‌گیرد که این جنگ ضعف ساختاری صنایع تسلیحاتی آمریکا، به‌ویژه در تأمین موشک‌ها، را آشکار کرده و واشنگتن اکنون میان پذیرش بن‌بست یا ورود به دور جدیدی از درگیری که نتیجه‌اش نامشخص است، گرفتار شده است.

الجزیره در مقاله ای روابط ایران و آمریکا را در سال ۲۰۲۶ از منظر «مدیریت تنش» و «بازدارندگی متقابل» بررسی کرده و معتقد است که امکان دستیابی به یک توافق جامع و پایدار میان دو کشور بسیار محدود است. نویسنده با تکیه بر نظریه «واقع‌گرایی ساختاری» دو مانع اصلی را مطرح می‌کند: نخست، بحران عمیق بی‌اعتمادی که طی دهه‌ها در نتیجه تحریم‌ها، انقلاب، دخالت‌های سیاسی و تنش‌های امنیتی شکل گرفته و هر توافقی را در نگاه دو طرف به یک اقدام تاکتیکی و موقت تبدیل کرده است. دوم، تضاد بنیادین منافع راهبردی؛ آمریکا به دنبال حفظ برتری ژئوپلیتیکی و مهار نفوذ ایران است، در حالی که ایران بر استقلال راهبردی، بازدارندگی و گسترش نفوذ منطقه‌ای تأکید دارد.

مقاله سه محور اصلی مذاکرات احتمالی را شامل پرونده هسته‌ای، تحریم‌های اقتصادی و نفوذ منطقه‌ای ایران می‌داند. تهران برنامه هسته‌ای را بخشی از بازدارندگی ملی خود تلقی می‌کند و خواهان حفظ چرخه کامل سوخت هسته‌ای است، در حالی که واشنگتن بر نظارت سختگیرانه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تأکید دارد. در حوزه اقتصادی نیز ایران رفع تحریم‌ها و اتصال مجدد به نظام مالی جهانی را مطالبه می‌کند، اما محدودیت‌های سیاسی داخلی آمریکا مانع لغو کامل تحریم‌ها می‌شود. در موضوع منطقه‌ای نیز اختلاف بر سر نقش ایران در لبنان، عراق و یمن همچنان یکی از پیچیده‌ترین موانع توافق است.

نویسنده سه سناریو را برای آینده ترسیم می‌کند: نخست، «رکود مدیریت‌شده» که محتمل‌ترین گزینه است و بر پایه تفاهمات غیررسمی و کنترل تنش شکل می‌گیرد؛ دوم، «توافق مرحله‌ای شکننده» مشابه برجام اما محدودتر؛ و سوم، «گشایش راهبردی» که تحقق آن در کوتاه‌مدت بعید به نظر می‌رسد.

در پایان، مقاله بر نقش چین، روسیه و به‌ویژه اسرائیل تأکید می‌کند. اسرائیل هرگونه تقویت ایران را تهدیدی وجودی می‌داند و از طریق جنگ سایه، عملیات اطلاعاتی و تخریب دیپلماتیک تلاش می‌کند مانع نزدیکی تهران و واشنگتن شود. نتیجه‌گیری مقاله این است که روابط دو کشور نه به سمت صلح پایدار، بلکه به سوی «آتش‌بس راهبردی شکننده» حرکت می‌کند.

رسانه های چین و روسیه

خبرگزاری شینهوا چین با انتشار تصویری اینفوگرافیک درباره هزینه‌های جنگ با ایران برای آمریکا، از افزایش فشارهای مالی و اقتصادی بر واشنگتن در نتیجه تداوم درگیری‌ها خبر داد.

آن‌گونه که در این تصویر آمده است هزینه مستقیم نظامی آمریکا در جنگ با ایران تاکنون به حدود ۲۹ میلیارد دلار رسیده است؛ رقمی که شامل عملیات نظامی، استفاده گسترده از تسلیحات پیشرفته و هزینه‌های پشتیبانی می‌شود.

بر اساس این اینفوگرافیک، ارتش آمریکا در جریان درگیری‌ها بیش از هزار موشک تاماهاوک به ارزش ۲.۶ میلیون دلار برای هر فروند شلیک کرده است. همچنین بین ۱۰۶۰ تا ۱۴۳۰ موشک پاتریوت با هزینه ۳.۹ میلیون دلار برای هر موشک و ۱۳۰ تا ۲۵۰ موشک رهگیر SM-۳ با قیمت ۲۸.۷ میلیون دلار مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

شینهوا همچنین به پیامدهای اقتصادی جنگ برای شهروندان آمریکایی اشاره کرده و نوشته است که هزینه اضافی سوخت پرداختی توسط مردم آمریکا به حدود ۴۸.۸۱ میلیارد دلار رسیده و هر خانوار آمریکایی به طور متوسط ماهانه ۲۰۸ دلار هزینه بیشتری پرداخت می‌کند. قیمت بنزین در آمریکا نیز از کمتر از ۳ دلار پیش از جنگ به ۴.۵۵ دلار افزایش یافته و قیمت گازوئیل نیز از حدود ۳.۷۰ دلار به ۵.۶۵ دلار رسیده است.

این تصویر همچنین از افزایش نرخ تورم به ۳.۸ درصد و بالا رفتن نرخ وام مسکن ۳۰ ساله از ۵.۹۸ درصد به ۶.۳۷ درصد خبر داده و پیش‌بینی کرده است که هزینه بلندمدت جنگ ممکن است به حدود یک تریلیون دلار برسد. شینهوا تأکید می‌کند که جنگ با ایران علاوه بر ابعاد نظامی، فشار گسترده‌ای بر اقتصاد آمریکا و زندگی روزمره شهروندان این کشور وارد کرده است.

خبرگزاری راشاتودی همچنین در گزارشی تحلیلی نوشت که امارات متحده عربی با وجود اعلام بی‌طرفی در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، به‌تدریج در حال نزدیک شدن به نقش مستقیم در این درگیری است.

به نوشته راشاتودی ابوظبی تلاش کرده توازن میان روابط اقتصادی با تهران، همکاری امنیتی با واشنگتن و مشارکت راهبردی با اسرائیل را حفظ کند، اما تشدید جنگ این موازنه را به شدت تحت فشار قرار داده است.

بر اساس این تحلیل، ایران دیگر ادعای بی‌طرفی امارات را باور ندارد، زیرا ابوظبی همچنان یکی از متحدان اصلی آمریکا در خلیج فارس و شریک اسرائیل در توافق ابراهیم به شمار می‌رود. گزارش همچنین به اختلاف قدیمی ایران و امارات بر سر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک اشاره می‌کند و می‌نویسد این پرونده اکنون دوباره به یکی از محورهای تنش تبدیل شده است.

راشاتودی با اشاره به گزارش‌هایی درباره سفر محرمانه بنیامین نتانیاهو و همچنین مقام‌های اطلاعاتی و امنیتی اسرائیل به امارات، تاکید می‌کند که این تماس‌ها از نگاه تهران نشانه هماهنگی پنهان ابوظبی با اسرائیل و آمریکا علیه ایران است.

در ادامه این گزارش آمده که اسرائیل در ایام جنگ سامانه پدافندی «گنبد آهنین» و نیروهای نظامی برای پشتیبانی از امارات اعزام کرده و این اقدام در تهران به عنوان ادغام امارات در ساختار نظامی اسرائیل در منطقه تعبیر می‌شود.

این گزارش همچنین از فشارهای مالی علیه شبکه‌های اقتصادی مرتبط با ایران در امارات سخن می‌گوید و می‌نویسد محدود شدن کانال‌های مالی ایران، از نگاه تهران بخشی از جنگ اقتصادی علیه جمهوری اسلامی است.

به نوشته راشاتودی، بزرگ‌ترین نگرانی امارات آن است که به‌صورت تدریجی و نه ناگهانی، وارد جنگ شود؛ روندی که از همکاری اطلاعاتی و نظامی آغاز شده و می‌تواند در نهایت ابوظبی را به یکی از طرف‌های مستقیم درگیری تبدیل کند. این گزارش هشدار می‌دهد که هرگونه گسترش جنگ می‌تواند امنیت اقتصادی، زیرساخت‌های انرژی و جایگاه تجاری امارات را به شدت تهدید کند.

خبرگزاری راشاتودی روسیه در گفت‌وگو با علی باقری، معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، گزارش داد که تهران رویکرد آمریکا در مذاکرات را «غیرواقع‌بینانه» و مبتنی بر فشار و تهدید می‌داند. باقری که برای شرکت در یک کنفرانس امنیتی به مسکو سفر کرده بود، در این مصاحبه تاکید کرد واشنگتن پس از ناکامی در دستیابی به اهداف خود از طریق اقدام نظامی، اکنون با طرح خواسته‌های «غیرقابل قبول» تلاش می‌کند ایران را تحت فشار قرار دهد.

به گفته باقری، مطالبات آمریکا در مذاکرات نشان می‌دهد مقام‌های این کشور «از واقعیت‌های منطقه و شرایط ایران فاصله گرفته‌اند». او افزود جمهوری اسلامی همواره از «صلح از طریق گفت‌وگو و مذاکره» حمایت کرده، اما ایالات متحده به جای دیپلماسی، سیاست «صلح از مسیر زور، تجاوز و خشونت» را دنبال می‌کند.

معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران همچنین به موضوع تنگه هرمز اشاره کرد و گفت در پی حملات هوایی آمریکا و اسرائیل، ایران عبور کشتی‌های متعلق به کشورهای «متخاصم» را محدود کرده است. او تاکید کرد که جایگاه و کنترل تنگه هرمز برای امنیت ملی ایران اهمیت حیاتی دارد و تهران حق خود برای مدیریت تردد دریایی و دریافت عوارض را محفوظ می‌داند.

باقری در بخش دیگری از سخنانش، آمریکا و اسرائیل را عامل اصلی بی‌ثباتی در منطقه معرفی کرد و گفت حضور نظامی این دو مانعی برای تحقق صلح و امنیت در خلیج فارس است. او همچنین تاکید کرد روابط ایران با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس با مشکلی مواجه نیست و تنش‌های موجود ناشی از سیاست‌های واشنگتن است.

به نوشته راشاتودی این مقام ایرانی در حالی این اظهارات را مطرح کرد که با وجود اعلام برخی مقام‌های آمریکایی درباره نزدیک شدن دو طرف به یک توافق اولیه، همچنان اختلافات جدی میان تهران و واشنگتن بر سر شروط مذاکرات پابرجاست و هر دو طرف، دیگری را به طرح خواسته‌های غیرقابل پذیرش متهم می‌کنند.